مؤدّى « 1 » بفسادى بدتر ، و هر حرفش بر الف الف نقطهء صفرى ديگر مىگشت « 2 » ، و از غايت غشم « 3 » و خشم ، امر بحسم « 4 » يد ، و خشم « 5 » انف « 6 » ، و صلم « 7 » اذن « 8 » ، و قلع چشم و امثال « 9 » ، و كشم « 10 » و امثال آن مىنمودند ، و تركيبى كه هيولاى « 11 » آن صورت درستى از فحواى
« لَهُ عَيْنَيْنِ وَ لِساناً وَ شَفَتَيْنِ »
« 12 » داشت ، باقى نمىگذاشتند « دهن فمه و اهرق دمه » « 13 » ، و هركس كه در تخليق « 14 » افترا يا تصديق مفترى در زير دندان دندنه « 15 » مىكرد ، و يا براى استشهاد و استدعاء
« وَ سْئَلِ الْقَرْيَةَ الَّتِي كُنَّا فِيها »
« 16 » لب مىگشاد گرفتار نقف « 17 » و دمق « 18 » ، و صلب [ 1 ] « 19 » و دمغ « 20 » ساخته سباسب « 21 » سياست و عقبات « 22 » عقوبت را بر او طى مىكرد تا آن بىگناه [ 2 ] نيز از راه اقتسار « 23 » و اعتسار « 24 » جانب ظلم را به تعنيت « 25 »
هامش
[ 1 ] - نو ، ط ، صلف .
[ 2 ] - ط ، بىگناهان را
( 1 ) - منجر . رسيده .
( 2 ) - يكمرتبه بر ارقام آن مبلغ مىافزود .
( 3 ) - ستم ( ر ب ) .
( 4 ) - بريدن ( ر ب ) .
( 5 ) - شكستن ( ر ب ) .
( 6 ) - بينى .
( 7 ) - از بن بريدن ( ر ب ) .
( 8 ) - گوش .
( 9 ) - گوش و بينى بريدن ( ر ب ) .
( 10 ) - از بن بينى بريدن ( ر ب ) .
( 11 ) - ر ك ح 8 ص 12 .
( 12 ) - براى او دو چشم و زبانى و دو لب ( از آيهء 8 و آيهء 9 سورهء بلد ) .
( 13 ) - كوفت دهانش را و ريخت خونش را ( مأخذ مثال ديده نشده ) .
( 14 ) - تمام آفريدن ( كنز اللغات ) .
( 15 ) - سخن آهستهء زيرلبى ( برهان ) .
( 16 ) - و بپرس ( مردم ) قريهاى را كه بوديم ما در آن ( از آيهء 82 سورهء يوسف ) .
( 17 ) - شكستن تار سر ( ر ب ) .
( 18 ) - شكستن دندان ( ر ب ) .
( 19 ) - دار زدن .
( 20 ) - شكستن سر چنان كه بدماغ رسد ( ر ب ) .
( 21 ) - ج سبسب بفتح اول و سوم و سكون دوم ، بيابان . . . ( ر ب ) و سباسب سياست اضافهء مشبه به بمشبه .
( 22 ) - ج عقبه ، گردنه ( از ر ب ) .
( 23 ) - بستم بر كار داشتن كسى را ( ر ب ) .
( 24 ) - ستم كردن و قهر نمودن ( ر ب ) .
( 25 ) - در گردن كسى كردن كارى دشوار كه ادايش نتواند ( ر ب ) .