مؤوّدات « 1 » و مشرّدات « 2 » و رفع امور ذوى بزل [ 1 ] « 3 » از شريف و نذل « 4 » نقد اوقات گرانمايه بذل كرده
« إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ . وَ ما هُوَ بِالْهَزْلِ »
[ 2 ] « 5 » ، و از يمن جدود « 6 » خدود « 7 » ، حدود اقاليم را از خراش اظفار « 8 » قويدستى خصم ريمن « 9 » ايمن ، و جهان را رشك « وادى ايمن » « 10 » گردانيد .
« فَلا تَكُ فِي مِرْيَةٍ مِنْهُ إِنَّهُ الْحَقُّ »
« 11 » ، صقعاى [ 3 ] « 12 » التفاتش بر مصاقع « 13 » حال ضعفا تا به آن زمان تابان ، و تاب آن مهر انور بر پست و بلند نورافشان ، و دست و دلش باعطاء و تير تدبيرش بىخطا مىبود ، و با عامّهء هواشات « 14 » حسن مماشات مرعى مىداشت .
بعد از آنكه از سفر داغستان برگشت برگ شئامت بر كشت احوالش پديد آمد ، و نهال اقبالش از برگشت اقبال بىبر « 15 » گشت ، و فخت « 16 » بدر بختش رو بانحطاط نهاد ، و عواقب و اذلال « 17 » او منجرّ بضلال گشته بر اذلال « 18 » خويش
هامش
[ 1 ] - ط ، بر زل .
[ 2 ] - يو ، از كلمهء : و در نظم - تا اينجا را ندارد .
[ 3 ] - ط ، صعقا .
( 1 ) - ج موءوده ، كج شده . ( از ر ب ) .
( 2 ) - ج مشردة ، پراكنده شده . ( ر ب ) .
( 3 ) - بزل ، سختى ، امر ذو بزل ، ذو شدة . ( ر ب ) .
( 4 ) - فرومايه . ( ر ب ) .
( 5 ) - همانا آن هرآينه سخنى تميزدهنده است . و نيست آن بيهوده ( آيات 13 و 14 سورهء طارق )
( 6 ) - ج جد بفتح اول و تشديد دوم ، بخت .
( 7 ) - ج خد ، رخسار .
( 8 ) - ناخنها .
( 9 ) - محيل و مكار ( برهان ) .
( 10 ) - آنجا كه موسى ( ع ) در آن نداى پروردگار را شنيد ( نف ) .
( 11 ) - پس مباش در شكى از آن همانا آن حق است . ( از آيهء 20 سورهء هود ) .
( 12 ) - صقعاء ، آفتاب ( ر ب ) .
( 13 ) - گوشهها . ناحيتها .
( 14 ) - گروههاى مردم ( ر ب ) .
( 15 ) - ميوه .
( 16 ) - ماهتاب ( ر ب ) .
( 17 ) - ج ذل بكسر اول و تشديد دوم ، روش . طريقه ( ر ب ) .
( 18 ) - خوار داشتن . ( ر ب ) .