عورات كه در أحصان « 1 » و عورات « 2 » جبال احتصان « 3 » داشتند بمعرض أسر « 4 » در آمده فروج « 5 » آن ملك مكشوف سيف ذكر « 6 » و ايام بر زن و مرد ايشان مذكّر « 7 » گرديد ، و قراى « قيطاق » با بيوت و أصارم « 8 » به نائرهء صارم « 9 » احراق ، و باقى مواطن آن گروه به مملكت ملكت [ 1 ] « 10 » خديو غيداق « 11 » انطباق [ 2 ] يافت ، و به مهزع « 12 » خشم و مقمع « 13 » قهر خداى منّان
« كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ »
« 14 » ، شانهء شأن « 15 » شانى « 16 » شكسته شد ، و در آن بلاد ابلاد [ 3 ] « 17 »
« فَتِلْكَ بُيُوتُهُمْ خاوِيَةً بِما ظَلَمُوا »
« 18 » بوقوع پيوست . وطئت جبالهم بقوائم الدّهم « 19 » و دهدمت
هامش
[ 1 ] - ط ، ملك .
[ 2 ] - يو ، الضباق . ط ، انضباق .
[ 3 ] - ط ، ايلاد .
( 1 ) - ج حصن بكسر اول ، بنا و جاى استوار كه درون آن رسيدن نتوانند ( ر ب ) .
( 2 ) - ج عورة بفتح اول و سوم و سكون دوم ، شكاف كوه ( ر ب ) .
( 3 ) - استوارى : و به احتصان قلعهاى كه داشت شيطان باد غرور در دماغ او دميده . . . ( جهانگشاى جوينى بنقل لغتنامه ) .
( 4 ) - اسارت . كرفتارى .
( 5 ) - ج فرج ، سرحد ملك كفار ( ر ب ) .
( 6 ) - آهن و پولاد ( ر ب ) .
( 7 ) - يوم مذكر ، روز سخت ( ر ب ) .
( 8 ) - ج صرم بكسر اول و سكون دوم جماعت ( اقرب الموارد ) .
( 9 ) - شمشير بران ( ر ب ) .
( 10 ) - پادشاهى ( السامى فى الاسامى ) .
( 11 ) - مرد جوان .
جوان ناعم ( ر ب ) .
( 12 ) - كوبه ( ر ب ) .
( 13 ) - گرز .
( 14 ) - هر روز او در كاريست ( از آيهء 29 سورهء رحمن ) .
( 15 ) - شوكت .
( 16 ) - دشمن .
( 17 ) - اثرها ( حواشى ) مأخذ ديده نشد .
( 18 ) - پس اينست خانههاشان فروريخته بسبب آنچه ستم كردند ( از آيهء 53 سورهء نمل ) .
( 19 ) - پامال شد كوههاى ايشان بدست و پاى اسبانى كه سپاهى آنان بر سپيديشان غالب بود .