« اوسمى » موسّم « 1 » به تفزيع « 2 » و تقريع « 3 » ، و موشّم [ 1 ] « 4 » به نويد تفريع « 5 » ، متضمن اين مضمون باصدار پيوست كه « أنت انزلت القدر بأثافيها » « 6 » ، و ضيّعت قديرها و ما فيها « 7 » ، و إيقاظ « 8 » و تيقيظ « 9 » اين فته را سواى استيلاى رقدت « 10 » غباوت « 11 » سببى ، و جز آفت خرافت جزافت « 12 » حرافت « 13 » نيّت ، او را موجبى نخواهد بود « لم قدّ ما قدّما » « 14 » . هرگاه راه سلامت جويد ، دندانهء سين « 15 » سلم « 16 » را ارّهء قطع ناژوى « 17 » خلاف و سلّم « 18 » با روى نجات نمايد كه
« لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ »
« 19 » ،
« فَمَنِ ابْتَغى وَراءَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ العادُونَ »
« 20 » . اما حيّه « 21 » به افسون حوّاء « 22 » آدم نگردد [ 2 ] ، و مسيح « 23 » بانفاس « عيسى » مسيحا دم [ 3 ] . چون « اوسمى » و رؤساى « قراقيطاق » مجبول « 24 » بشقاق و محبول « 25 » بنفاق بودند ، اين
هامش
[ 1 ] - ط ، موشم .
[ 2 ] - ط ، ندارد .
[ 3 ] - ط ، اضافه دارد : نگردد .
( 1 ) - علامت شده . نشانشده .
( 2 ) - ترسانيدن . ( ر ب ) .
( 3 ) - مضطرب ساختن ( ر ب ) .
( 4 ) - منقش . نگار شده ( از ر ب ) .
( 5 ) - سر بلند ساختن ( حاشيهء يو ) مأخذ ديده نشد .
( 6 ) - اثافى ، ديگدان . پايههاى ديگدان .
( 7 ) - براى كسى مثل زنند كه خود را در كار بزرگى افكند ( مجمع الامثال ) و تباه كردى خوراك پختهء آن را و آنچه در آن بود .
( 8 ) - بيدار كردن ( ر ب ) .
( 9 ) - بيدار نمودن ( ر ب ) .
( 10 ) - يكبار بخواب شدن ( ر ب ) خواب .
( 11 ) - كول گرديدن ( ر ب ) .
( 12 ) - گزاف گويى .
( 13 ) - تندى ( ر ب ) .
( 14 ) - براى چه بريد چيزىرا كه تقديم داشت .
( 15 ) - مقصود شكل حرف ( س ) است كه داراى دندانه بود و ر ك ح 1 ص 454 .
( 16 ) - آشتى .
( 17 ) - درخت صنوبر ( برهان ) .
( 18 ) - نردبان .
( 19 ) - نيست بيمى بر ايشان و نه ايشان اندوهناك مىشوند ( از آيهء 63 سورهء يونس ) .
( 20 ) - پس آنكه بجويد سواى آن پس آنها ايشانند تجاوزكنندگان ( از آيهء 7 سورهء مؤمنون ) .
( 21 ) - مار ( ر ب ) .
( 22 ) - مارگير ( ر ب ) و در آن ايهامى است به داستان مار . و شيطان و حوا ( بر طبق كتاب مقدس ) .
( 23 ) - نام دجال كذاب ( ر ب ) .
( 24 ) - آفريده شده . مفطور .
( 25 ) - آبستن شده ( ر ب ) .