شد كه چندان « 1 » بجاى عود « 2 » و عود « 3 » به منزلهء حطب « 4 » به كار مىرفت ، و كثرت يغما به حدّى رسيد كه راهگذرى متاع قماش را بىقدرتر از متاع غرور « 5 » و قماش [ 1 ] « 6 » از سرا و برزن مىروفت
« وَ ما ظَلَمَهُمُ اللَّهُ وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ »
« 7 » .
عساكر ايران با هنديّه چون روز و شب ، آن روز تا شب ، شبّ « 8 » نموده
« حَتَّى تَوارَتْ بِالْحِجابِ »
« 9 » ، بىحجاب « 10 » به نهب « 11 » نفائس و اسر « 12 » نفوس و هتك « 13 » و فتك « 14 » و نفش « 15 » و نقش « 16 » و محش « 17 » و نهش « 18 » و نبش « 19 » و نتش « 20 » و فصل « 21 » و قصل « 22 » و كسح « 23 » و كثح « 24 » و حرق « 25 » و خرق « 26 »
هامش
[ 1 ] - يو ، كلمهء بعد از قماش ، تا اينجا را ندارد .
( 1 ) - چون صندل ( برهان ) .
( 2 ) - چوب . ( ر ب ) .
( 3 ) - چوبى است كه دود آن بوى خوش دارد . ( ر ب ) .
( 4 ) - هيزم ( ر ب ) .
( 5 ) - كالاى فانى ، در قرآن كريم متاع فريبنده .
( 6 ) - بعض حواشى آن را كهنهء حيض معنى كردهاند ولى مأخذى براى چنين معنى ديده نشد .
( 7 ) - و ستم نكرد ايشان را خدا و ليكن بر خود ستم مىكردند ( از آيهء 35 سورهء نحل ) .
( 8 ) - جنك افروختن . ( از ر ب ) .
( 9 ) - تا آنكه پنهان شد ( آفتاب ) در حجاب ( از آيهء 31 سورهء ص ) .
( 10 ) - بىپرده . بىمانع .
( 11 ) - غارت .
( 12 ) - اسير گرفتن .
( 13 ) - پردهدرى .
( 14 ) - به ناگاه كشتن . ( ر ب ) .
( 15 ) - به انگشتان پراكندن چيزىرا . ( ر ب ) .
( 16 ) - بركندن بمنقاش . ( ر ب ) .
( 17 ) - سوختن . پوست بر كندن ( ر ب ) .
( 18 ) - بدندان گزيدن . از بيخ بركندن ( ر ب ) .
( 19 ) - تير انداختن كفن آهنجى كردن ( ر ب ) .
( 20 ) - موى بركندن ( ر ب ) .
( 21 ) - جدا كردن .
( 22 ) - بريدن . ( ر ب ) .
( 23 ) - روفتن ( ر ب ) .
( 24 ) - بردن از مال چندانكه خواهد . ( ر ب ) .
( 25 ) - سوزاندن .
( 26 ) - شكافتن .