تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دره نادره ( تاريخ عصر نادرشاه ) ( فارسى ) — صفحة 300

مساهمون:

ص٣٠٠
سودهء سواد ، عنبرآگين گشت بر جبههء « 1 » سهيل پيشانى مانند ماه به منزل جبهه « 2 » برآمده اشهب « 3 » شهب [ 1 ] « 4 » خرام و سهب « 5 » سهب « 6 » نورد مجرّه « 7 » حزام « 8 » « اجود من الجواد المبرّ » « 9 » از خلاف مسير و جادّه بجانب « ذهاب » « 10 » اذهاب يافت ، و در آن شب ديجور « 11 » جهان از برق جهان شعشعهء سيف و سنان ، غيرت كوه طور گرديد ، و هي ليلة ذات اهوال « 12 » مظلمة مدلهمّة « 13 » كافرة « 14 » مكفهرّة « 15 » باردة مقشعرة « 16 » انوارها بائدة « 17 » أنوائها « 18 » جائدة « 19 » و دقها « 20 » لجّىّ و جنحها دجوجىّ « 21 » و سحّها « 22 » سجم « 23 » و اقطارها دهم « 24 » و صبيرها « 25 » صبيب « 26 » و ضبيرها « 27 » مشيب « 28 » لا تفرق فيها السّماء من الارض
« ظُلُماتٌ بَعْضُها فَوْقَ بَعْضٍ »
« 29 » . چون سم بدرآساى
هامش
[ 1 ] - يو ، شهب . ( 1 ) - اسبان و مفرد ندارد ( ر ب ) . ( 2 ) - منزلى است از منازل ماه ( ر ب ) . ( 3 ) - اسب سبزخنگ ( ر ب ) . ( 4 ) - ستاره‌هاى روشن ( ر ب ) . ( 5 ) - اسب توانا فراخ دو ( ر ب ) ( 6 ) - دشت و زمين برابر و فراخ ( ر ب ) . ( 7 ) - آسمان دره ، راه كهكشان ( ر ب ) . ( 8 ) - تنگ ستور ( ر ب ) . ( 9 ) - نيك‌روتر از اسب فرمانبردار . مؤلف مجمع الامثال نويسد : اين مثل را دربارهء ستور زنند . ( 10 ) - از دهستانهاى بخش سر پل ذهاب شهرستان قصر شيرين . ( 11 ) - شبى را گويند كه به غايت سياه و تاريك باشد ( برهان ) . ( 12 ) - ج هول ، بيم و آن شبى بود پربيم . ( 13 ) - بسيار سياه ( ر ب ) . ( 14 ) - تاريك ( ر ب ) . ( 15 ) - سياه تو بر تو ( ر ب ) . ( 16 ) - لرزنده ، فراخه گرفته . ( 17 ) - فرورفته ( ر ب ) فسرده ، تباه . ( 18 ) - ج نوء بفتح اول ، ستارهء مايل بغروب ( ر ب ) . عرب باران را بدان نسبت دهد . ( 19 ) - بسيار باران . ( 20 ) - ودق ، باران يا باران شديد ( ر ب ) . ( 21 ) - شب تاريك ( ر ب ) . ( 22 ) - روان شدن آب از بالا ( ر ب ) . ( 23 ) - ظاهر و نمايان ( ر ب ) . ( 24 ) - ادهم ( ؟ ) سياه ( 25 ) - ابر سطبر ، ابر سپيد ( ر ب ) . ( 26 ) - ريخته ( ر ب ) . ( 27 ) - باد سرد ( حواشى نسخ ) ديده نشد . ( 28 ) - پيركننده . ( 29 ) - تاريكىهاست برخى بالاى برخى ( از آيهء 40 سورهء نور ) .
دره نادره ( تاريخ عصر نادرشاه ) ( فارسى ) — صفحة 300 | سيد جعفر شهيدى / ميرزا مهدي خان استر آبادى