باوقاتها » « 1 » ساختند ، و به « حسين خان غليجايى » نيز مفهوم
« فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِينَ إِلى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ »
« 2 » اعلام و اشارت ، و در نامه مفاد « شحمتى فى قلعى [ 1 ] » « 3 » رقين « 4 » عبارت شد [ 2 ] ، و چون ضامر « 5 » قصد سفر عراق در مضمار ضمير سعادت مضمر جلوهگر [ 3 ] مىبود بمفاد « شوّال عين يغلب الضّمار » « 6 » ، در روز عيد رغيد « 7 » فطر كه ترك [ 4 ] فلك صولجان « 8 » صولج « 9 » فام هلال شوال را بگوى زرين خورشيد زد و ناقهء عيديّهء « 10 » آفتاب آغاز مرحلهپيمايى منازل بروج كرد .
لقد عاد عيد و الهلال تهلا * و بدر الامانى قد تبلّج و انجلى « 11 »
رايات نصرت طراز بجانب ملك طوس اهتزاز يافت و در نيمهء ماه در ساعتى كه از نيم « 12 »
هامش
[ 1 ] - ط ، قلبى .
[ 2 ] - ط ، شده . و اضافه دارد و لتعلمن نبأه بعد حين .
[ 3 ] - ط ، . . . ناشط و جلوه . . .
[ 4 ] - يو ، . . . عيد رعيد فطر ك تر ك . . . عت ، . . . عيد فطر از عيد فطر كه ترك . . .
( 1 ) - كارها در گرو وقت ( انجام ) آنست .
( 2 ) - همانا تو هستى از مهلتدادگان تا روز گاه دانسته ( نفخ اولى كه همه مردم بميرند ) از آيات 37 - 38 سورهء حجر يا 81 - 82 سورهء ص )
( 3 ) - پاره پيه من در توشه دان من است ، يعنى آنچه بخواهم مىتوانم كرد . اين مثل را براى چيزى زنند كه در اختيار آدميست و هر چه خواهد در آن تواند كرد ( ر ك مجمع الامثال ) .
( 4 ) - مرقوم ( المنجد ) .
( 5 ) - باريك ميان ، باريك اندام ( در شتر ) ( از لغد ) و در اين مورد بمعنى اسب باريك ميان به كار رفته و ضامر قصد سفر . . . اضافهء تشبيهى است .
( 6 ) - شوال چيز اندكست و ضمار نسيه و عين نقد بود : اندكى نقد بهتر از بسيارى نسيه ( ر ك مجمع الامثال ) .
( 7 ) - فراخ گوارا ، بكام .
( 8 ) - چوگان .
( 9 ) - سيم ( ر ب ) .
( 10 ) - ناقهء عيديه آفتاب ، اضافهء تشبيهى است .
( 11 ) - هرآينه بازگشت عيد و ماه نو بدرخشيد و ماه چهار دههء آرزوها همانا روشن و آشكارا شد .
( 12 ) - نعمت تام ( ر ب ) .