نقود اعمار از سكّهء اعتبار افتاده در سكّهء « 1 » فنا صرف مصارف صروف « 2 » گشت .
انابير [ 1 ] « 3 » هستى برنا و پير ، و حبّات « 4 » حيات صغير و كبير به تسعير « 5 » آتش نزال « 6 » تسعير « 7 » نازل پذيرفت . مساكين از مسّ « 8 » كين افغان عويل « 9 » ندبه و افغان بگردون رسانيدند ، و بيوهزنان نيوه « 10 » زنان از نبوهء « 11 » زمان زبان ريّان « 12 » مشاتمت « 13 » و مشامتت « 14 » و دهان ملامت بىملايمت گشودند . « لقد ذلّ من مالت عليه الثّعالب » « 15 » .
در بيان انصراف موكب نادرى بجانب خراسان بعزم اقتصاص « 16 » از خصوم شديد الخصام
« وَ اللَّهُ عَزِيزٌ ذُو انْتِقامٍ »
« 17 » چون خوانين خراسان كه به تيغ زنى خورسان
هامش
[ 1 ] - يو ، عت دانا پير . ط ، اما پر . نو ، اما بيرمتى .
( 1 ) - راه .
( 2 ) - حوادث .
( 3 ) - ج انبار ( اقرب الموارد ) .
( 4 ) - ج حبه ، دانه .
( 5 ) - بر افروختن آتش ( ر ب ) .
( 6 ) - ر ك ح 6 ص 250 .
( 7 ) - نرخ نهادن .
( 8 ) - مالش ( ر ب ) .
( 9 ) - بلندآوازى در گريه و فرياد ( ر ب ) .
( 10 ) - ناله ، گريه ، نوحه ( برهان ) .
( 11 ) - جفا ( از اقرب الموارد ) .
( 12 ) - سيراب ( ؟ )
( 13 ) - همديگر را دشنام دادن ( ر ب ) .
( 14 ) - شماتت كردن .
( 15 ) - هرآينه خوار است كسى كه شاشيدند بر او روباهان : در اصل اين مثل گويند عربى بتى را مىپرستيد ، روزى روباهى را ديد كه بر آن مىشاشد مرد گفت : أ ربّ يبول الثعلبان برأسه ؟ لقد ذل من . . .
( 16 ) - در پى قصاص شدن ( ر ب ) .
( 17 ) - و همانا خداوند غالب صاحب انتقام است ( از آيهء 3 سورهء آل عمران ) .