به كرمانشاهان آمده [ 1 ] از استماع خبر به چيرهدستى كتيبهء زعزاعه « 1 » از مقام اقامت « اسرع من الزّعزع » « 2 » متزعزع « 3 » گشته با حال متوزع « 4 » و بال « 5 » متفزع « 6 » و روع [ 2 ] « 7 » متصعصع [ 3 ] « 8 » و قلب متضعضع « 9 » سادم « 10 » و نادم با دم سرد و سرشك گرم سرود « العود احمد » « 11 » سراييدن گرفت ، و چون ديد كه از جدّ و جهد مقصودش روا نشد به سمت بغداد روانه شد [ 4 ] بفاصلهء چند روز كه اختر عزم تسخير ايران از افق ضمير خديو بارع ، بازغ « 12 » شده بود خبر داهيهء دهيا « 13 » و سانحهء دهماء « 14 » خراسان قارع مقعر « 15 » مقارع « 16 » اسماع « 17 » و باعث مفازع « 18 » و ارتياع « 19 » گشته موجب انغفاق « 20 » عنان و انصفاق « 21 » موكب نصرتنشان گرديد .
هامش
[ 1 ] - عت ، آمده بود .
[ 2 ] - يو ، ندارد .
[ 3 ] - يو متضعضع .
[ 4 ] - يو ، شدند
( 1 ) - لشكر بسيار اسب ( ر ب ) .
( 2 ) - شتابندهتر از باد كه سخت چيزها را بجنباند ، و نيز سير زعزع ، شتابى كه در آن جنبش بسيار باشد ( ر ب ) .
( 3 ) - جنبنده .
( 4 ) - پراكنده .
( 5 ) - خاطر .
( 6 ) - ترسناك .
( 7 ) - بيم ( ر ب ) .
( 8 ) - پراكنده ( ر ب ) .
( 9 ) - عاجز . نيازمند ( ر ب ) .
( 10 ) - اندوهگين ، پشيمان ( ر ب ) .
( 11 ) - بازگشتن پسنديدهتر است ، مثلى است و نخستين كس كه اين جمله را گفت خداش بن حابس بود از بنى تميم ( ر ك مجمع الامثال ) .
( 12 ) - تابان .
( 13 ) - داهية دهياء ، بلاى سخت ( ر ب ) .
( 14 ) - سياه ، تيره .
( 15 ) - به تك رسنده ( ر ب ) .
( 16 ) - ج مقرع .
( 17 ) - ج سمع .
( 18 ) - ج مفزعة ، آنچه كه از وى ترسيده شود ( ر ب ) .
( 19 ) - ترسيدن ( ر ب ) .
( 20 ) - بازگشتن ( ر ب ) .
( 21 ) - بازگشتن ( ر ب ) .