جوشن « 1 » جراد « 2 » را در دياجير « 3 » ليل با نوك سهام دلدوز مىدوختند ، و به سماك رامح « 4 » و اشعهء بيضا آداب نيزهگذارى و تيغ زنى مىآموختند ، بعزم استقتال « 5 » استقبال نموده درياى آتش يعنى توپ [ 1 ] و ضرب زن « 6 » را كه از مقابلهاش چرخ نيلگون آبى « 7 » بود « كالحلقة المفرغه » « 8 » محيط آن بحر خونخوار ساخته مهيّاى مناوات « 9 » و مهاوات « 10 » شد . غافل از اينكه لهبات توپ و تفنگ صاعقه بار او با سيف و سنان آبدار [ 2 ] دليران حكم مضاهات « 11 » آتش با آب خواهد داشت و زجاج « 12 » سهام جلادتش با صلابت افواج عدوشكن ، فعل و تأثير زجاج « 13 » با صخور « 14 » صلاب [ 3 ] « 15 » ،
« كُلَّما أَوْقَدُوا ناراً لِلْحَرْبِ أَطْفَأَهَا اللَّهُ »
« 16 » پس خديو [ 4 ] دريادل باذل با دل خرّم و حزم جزم تسنّن « 17 » بسنن « 18 » و
هامش
[ 1 ] - ط ، توپ جزاير .
[ 2 ] - ط ، آبدار ، ندارد .
[ 3 ] - ط ، صلابت .
[ 4 ] - عت ، ط ، خديو بىهمال .
( 1 ) - زره .
( 2 ) - ملخ ، و جوشن استعارهايست پوست پشت ملخ را .
( 3 ) - ج ديجور ، شب سخت سياه .
( 4 ) - ستارهايست بزرگ برابر بنات النعش و رمح او دو ستاره است از صورت جائى . . . و او را از بهر بلندى سماك خوانند ( التفهيم ص 101 )
( 5 ) - كشتن خواستن ( ر ب ) .
( 6 ) - نوعى توپ ( لغد ) .
( 7 ) - اباكننده ، سرباززننده
( 8 ) - هم كالحلقة المفرغة ، ندانند دو طرف آن كدامست ( فوائد الادب . ذيل المنجد ) .
( 9 ) - مناواة دشمنى كردن ( ر ب ) .
( 10 ) - مهاواة : ستهيدن ( ر ب ) .
( 11 ) - مانند گشتن .
( 12 ) - ج زج بضم اول ، پيكان تير . بن نيزه ( ر ب ) .
( 13 ) - آبگينه ( ر ب ) .
( 14 ) - ج صخرة ، سنگ بزرگ ( ر ب ) .
( 15 ) - بمعنى سخت به كار رفته ولى ضبط آن معلوم نشد و صيغه بر خلاف قاعده است .
( 16 ) - هرگاه كه افروختند آتشى براى جنگ فرونشانيد آن را خدا ( از آيهء 69 سورهء مائده ) .
( 17 ) - براهى در شدن ( ر ب ) .
( 18 ) - ج سنت ، روش ( ر ب ) .