خفاف « 1 » و ثقال « 2 » و استعداد « 3 » فوارس « 4 » و رجال « 5 » و استركاب « 6 » طلّاب « 7 » و أبطال و استحصال « 8 » عراب « 9 » و أعاريب « 10 » و استحضار سراحين « 11 » و سراحيب « 12 » و تهيهء مصاعيب « 13 » و مصاليب « 14 » فرمان داد ، « ز نخر بمنخره » [ 1 ] « 15 » و از اصفهان به صولت جرى « 16 » با ازدحام حرى « 17 » و چريك جرى « 18 » كه چو ريگ بيابان به پايان تعدادش نمىتوانست رسيد ، « كمبتغى الصّيد فى عريسة الأسد » « 19 » تصميم سفر خراسان كرد
اذا اعترضت كاعتراص « 20 » الهرّة * أو شكت أن تسقط فى أفرّة « 21 »
و مقارن نهضت او از اصفهان عقاب نسرين پرواز لواى همايون نيز از صيدگاه اعادى هرات بازگشته وارد ارض اقدس و كتايب « 22 » خرساى « 23 » خراسان بجانب اوطان
هامش
[ 1 ] - عت ، زنخره . ط ، نخره
( 1 ) - سبكبار .
( 2 ) - گرانبار ( مأخوذ از آيهء 41 سورهء توبه ) .
( 3 ) - آماده كردن ( ر ب ) .
( 4 ) - ج فارس ، سوار ( ر ب ) .
( 5 ) - ج راجل پياده ( ر ب ) .
( 6 ) - سوار كردن . ظاهرا استعمال قياسى است و اين باب از مادهء ركب ديده نشد .
( 7 ) - جوينده و خواهنده ( ر ب ) . داوطلب .
( 8 ) - بدست آوردن .
( 9 ) - اسبان تازى گرامىنژاد ( ر ب ) .
( 10 ) - عرب بيابانى و يا اين كلمه جمع اعرابست ( ر ب ) .
( 11 ) - ج سرحان ، گرگ ؟
( 12 ) - ج سرحوب بضم اول ، اسب بزرگ هيكل ( ر ب ) .
( 13 ) - اسب كه بر او سوار نشده و طناب به گردن او نيفكنده باشند چندانكه سركش شود ( اقرب الموارد ) .
( 14 ) - معنى آن را نيافتم .
( 15 ) - دميد در سوراخ بينيش ( ر ب ) مثلى است كه براى مرد متكبر زنند .
( 16 ) - شير ( ر ب ) .
( 17 ) - سزاوار .
( 18 ) - جرىء دلاور ( ر ب ) .
( 19 ) - مانند جويندهء شكار در خوابگاه شير ، اين مثل براى كسى زنند كه جوياى محال باشد ( مجمع الامثال ) .
( 20 ) - جستن ( از ر ب ) .
( 21 ) - بلا ، حيص و بيص ( ر ب ) .
( 22 ) - ج كتيبه ، لشكر ( ر ب ) .
( 23 ) - آرميدهء بىآواز ( ر ب ) .