در بيان تسخير اصفهان بعون خداوند سبحان و قدير
و
« ذلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ »
« 1 » در مدارج اين كار و معارج « 2 » اين رفتار اشرف غليجائى كه خاندان سلطنت را خصم ألدّ « 3 » بود و قراب « 4 » عداوت را حدّاد « 5 » احد [ 1 ] ،
« يَحْسَبُ أَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ »
« 6 » خديو هرّات « 7 » صولت را در هرات با طايفهء ابدالى مشغول جنگ ، و عراص « 8 » ممالك را عريس « 9 » بىضيغم « 10 » و بحر بىنهنگ يافته به مضمون بيت :
مهر درخشنده چو پنهان شود * شبپره بازيگر ميدان شود
« 11 » اشرفآسا در غيبت خورشيد ذات همايون ، بال بلندپروازى گشوده به احتشاد « 12 » حشود « 13 » و استنجاد « 14 » جنود « 15 » و استجماع « 16 » بيض « 17 » و سود « 18 » و انبعاث « 19 »
هامش
[ 1 ] - يو ، حد .
( 1 ) - از آيهء 29 سورهء الفاطر .
( 2 ) - ج معراج ، نردبان ( ر ب ) .
( 3 ) - سخت خصومت كه به حق ميل نكند .
( 4 ) - غلاف يا نيام شمشير ( ر ب ) .
( 5 ) - شمشير تيز ( ر ب ) .
( 6 ) - پندارد اينكه توانا نيست بر او كسى .
( 7 ) - شير بيشه ( ر ب ) .
( 8 ) - ج عرصة .
( 9 ) - خوابگاه شير .
( 10 ) - شير بيشه ( ر ب ) .
( 11 ) - شبپره ( ر ب ) .
( 12 ) - گرد آوردن .
( 13 ) - ج حشد ، جماعت .
( 14 ) - يارى خواستن .
( 15 ) - ج جند سپاهى .
( 16 ) - فراهم آمدن .
( 17 ) - سپيد .
( 18 ) - سياه .
( 19 ) - برانگيختن ، فرستادن ( ر ب ) .