تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دره نادره ( تاريخ عصر نادرشاه ) ( فارسى ) — صفحة 120

مساهمون:

ص١٢٠
مطلب نگار گشت . و خاطر بيهوده لاى ، به تمنّاى « يوجد فى الاسقاط ما لا يوجد فى الاسقاط » « 1 » . و سوق « 2 » شوق ، بعزم سوق « 3 » سوق « 4 » سخن‌پردازى حمل مطيّهء « 5 » همت نموده ، دراى [ 1 ] « 6 » هرزه درايى بر گردن زاملهء « 7 » امل « 8 » بست . « قد وضع الحلس على بكر علط » « 9 » و بپاى توكل « كالحادى و ليس له بعير » « 10 » با ركبهء « 11 » طرقاء « 12 » و ديدهء زرقاء « 13 » قدم‌فرساى اين تلعهء « 14 » برقاء « 15 » و طلعهء « 16 » خرقاء « 17 » گشته ، حصبات « 18 » و حصياتى « 19 » كه از دشت بياض « 20 » بىسوادى التقاط « 21 » نموده بود با عدم ربط در خيط « 22 » خبط « 23 » و حبط « 24 » ارتباط داده آن را به « درّهء نادره » موسوم ساخت . اميد كه از فيض انظار اهل نظر هم‌سلك گوهر شاداب و مس روى « 2 » اندود اين مسكين از مس اكسير بكيمياى اصلاحشان زر ناب گردد .
هامش
[ 1 ] - يو ، ندارد . ( 1 ) - يافت مىشود در خطاى سخن ، آنچه يافت نمىشود در كالاى نبهره . ( 2 ) - ج وسق بفتح يا كسر اول ، بار شتر . ( ر ب ) . ( 3 ) - بازار . ( 4 ) - راندن ( ر ب ) . ( 5 ) - بارگى ( اسب ) . ( ر ب ) . اسپ‌پالانى . ( 6 ) - زنگ ، جرس . ( 7 ) - شتر كه رخت و توشه دان بر وى نهند ( ر ب ) . ( 8 ) - آرزو . ( 9 ) - همانا نهاده است گليم سطبر را بر شتر بچهء بىمهار ( از ر ب ) . اين مثل را براى كسى زنند كه دعوى دانشى كند كه ندارد ( حاشيهء يو ) . ( 10 ) - مانند حدى خوان ( آوازه خوان شتران را ) كه او را شترى نيست . اين مثل براى كسى زنند كه بدانچه از آن او نيست نازد ( مجمع الامثال ) ميدانى . ( 11 ) - زانو . ( ر ب ) . ( 12 ) - مؤنث اطرق ، سست زانو ، كج‌ساق . ( ر ب ) . ( 13 ) - مؤنث ازرق ، نابينا ( ر ب ) . ( 14 ) - پارهء بلند از زمين و پشته و نشيب ( ر ب ) . ( 15 ) - خاك با سنگ و ريگ و گل در آميخته ( ر ب ) . ( 16 ) - واحد طلع ، زمين پست و هموار يا پشته ناك ( از ر ب ) . ( 17 ) - زمين ( ر ب ) . ( 18 ) - ج حصبه بفتح اول تا سوم ، سنگريزه . ( ر ب ) . ( 19 ) - ج حصى ، سنگريزه . ( ر ب ) . ( 20 ) - ر ك ح 14 ص 41 . ( 21 ) - بر گرفتن چيزى . ( 22 ) - رشته . ( 23 ) - بىانتظامى ( ر ب ) . ( 24 ) - بطلان .