[ ص 297 ]
( 1124 )
ص 297 ، سطر 6 : چوب چينى
[ چو ب چى نى ] ( اسم ) . نام گياه دارويى است كه ريشه و ساقه و برگ آن گياه براى معالجه پارهاى از امراض مفيد است .
( از « رسالهاى در خواص چوب چينى » نسخهء خطى كتابخانهء ملى بشمارهء 790 ) .
[ ص 298 ]
( 1125 )
ص 298 ، سطر 3 : چهل زينه
[ چ ه ل ز ى ن ] ( اسم خاص ) . نام كوه و قلعهء متعلق به اين كوه است در قندهار .
به پاورقى « قندهار » درين تعليقات رجوع شود .
( 1126 )
ص 298 ، سطر 12 : برج دده
[ ب ر ج د د ] ( اسم خاص ) . نام يكى از برجهاى قديم قندهار است .
به پاورقى كلمهء « قندهار » درين تعليقات رجوع شود .
[ ص 299 ]
( 1127 )
ص 299 ، سطر 17 : سارك
[ سا ر ك ] ( اسم ) . سار . نوعى پرندهايست كمى درشتتر از گنجشك ( از ناظم الاطباء ) .
( 1128 )
ص 299 ، سطر 20 : نعيق غراب البين
[ ن عى ق غ ر ا ب ل ب ى ن ] ( تركيب اضافى ) . فرياد و بانك زاغى كه حكايت از فراق مىكند .
[ ص 301 ]
( 1129 )
ص 301 ، سطر 2 : سورن انداختن
[ سو ر ن ا ن د ا خ ت ن ] ( مصدر مركب ) .
اللّه اكبر گفتن لشكريان با آواز بلند در هنگام تاختن بر خصم . شرف الدين على يزدى در ظفرنامه آورد :
سپه كار پيكار پرداختند * كور گه زده سورن انداختند .
هياهوى اتراك وقت محاربه :
ز هر دو طرف سورن انداختند * هژبرانه بر يكديگر تاختند .
ملا عبد اللّه هاتفى