از دهستان ميان ولايت بخش حومهء وارداك مشهد ، واقع در 17 كيلومترى شمال باخترى مشهد كنار راه شوسهء مشهد به قوچان . - اين ده در جلگه قرار دارد و آب و هوايش معتدل است .
به « فرهنگ جغرافيايى ايران » جلد نهم و كتاب « اسامى دهات و قراء اداره آمار » رجوع شود .
( 332 )
ص 47 ، سطر 11 : كوهسنگين
[ كو ه س ن گى ن ] ( اسم خاص ) . اين محل كه همان « كوهسنگى » معروف است بنابر قول اعتماد السلطنه به اين مختصات مىباشد : « در حوالى مشهد تقريبا در طرف جنوب كوهيست معروف به كوهسنگى ، و در جلو آن ايوانى است كه دهنه آن بيست و نه پاست و طول سى و نه پا و ارتفاع آن غير « ازاره » صد و سى خشت ، جنبين ايوان دو طبقه و دو گوشوار دارد ، و در عقب گوشوارهاى فوق اطاقست . جلوى ايوان . . . . . حوضى در جلوى ايوانست طولا پنجاه و پنج پا و عرضا سى و هفت پا ، اين حوض از پاشويه ، كه نيم ذرع از كف زمين بالاتر است ، و يك « ازاره » بالاى آن ، و دورهء حوض همه مفروش به سنگ است ، و قطعات سنگ دو ذرع و يكذرع مربع با ششگره قطر تراشيده شده ، و جميع سنگها عبارت از يكصد و بيست و چهار پارچه است » .
( از مطلع الشمس جلد دوم صفحهء 281 )
( 333 )
ص 47 ، سطر 16 : طرق
[ ط ر ق ] ( اسم خاص ) . دهى است از دهستان تبادكان بخش حومهء شهرستان مشهد ، واقع در 7 كيلومترى مشهد و بر سر راه شوسهء شهنه به نيشابور . اين ده در جلگه قرار دارد و آب و هوايش معتدل است .
اعتماد السلطنه « 1 » ازين ده بتفصيل صحبت مىكند و از قرار گفته او مثل اين است كه اين نقطه در زمان سلطنت ناصر الدين شاه آبادان و بزرگتر
هامش
( 1 ) - اعتماد السلطنه مىگويد مقابل كاروانسراى قريهء طرق ، تپه مصنوعى است معروف به تپهء نادرى ، كه مطلقا دخلى به زمان نادر نداشته ، و معلوم نيست بچه علت عوام آن را تپهء نادرى مىگويند اين تپه بر سر دو راه واقع شده : يكى راه شريفآباد و ديگر راه حوض پايين ، كه اولى مالرو و دومى كالسكهرو است .