منه : ريعان عيش : بهترين ايام زندگى .
( 240 )
ص 28 ، سطر 10 : تشريف
[ ت ش ر ى ف ] ( مصدر باب تفعيل ، اسم ) .
خلعت ، پايزه ، پوششى كه امراء و پادشاهان براى بزرگ گردانيدن كسى بوى دهند .
( از ناظم الاطباء ) .
( 241 )
ص 28 ، سطر 12 : هنگامه
[ ه ن گا م ] ( اسم ) . فساد ، آشوب ، آشفتگى ، غوغا ، شور .
( از ناظم الاطباء ) .
( 242 )
ص 28 ، سطر 14 : عنا
[ ع نا ] ( اسم ) . زحمت ، رنج ، مشقت .
( از منتهى الارب ) .
( 243 )
ص 28 ، سطر 14 : مواصلت
[ م و ا ص ل ت ] ( مصدر باب مفاعلة ) . پيوستگى و اتصال ( از ناظم الاطباء ) . زناشويى كردن ، ازدواج كردن .
( 244 )
ص 28 ، سطر 15 : سرادق
[ س ر ا د ق ] ( اسم ) . سراپرده « 1 » و خيمهاى از پنبه .
( از منتهى الارب ) .
( 245 )
ص 28 ، سطر 15 : مخدره
[ م خ د د ر ] ( اسم مفعول باب تفعيل ) . پردهنشين ، كنايه از زن با حجب و پاكدامن و با شرم و حيا .
( 246 )
ص 28 ، سطر 18 : تراب
[ ت ر ا ب ] ( اسم ) . خاك . ج : « اتربه » ، « تربان »
( از منتهى الارب ) .
( 247 )
ص 28 ، سطر 19 : درج
[ د ر ج ] ( اسم ) . طبلهاى كه زنان پيرايه و جواهر در وى نهند .
( از ناظم الاطباء )
[ ص 29 ]
( 248 )
ص 29 ، سطر 8 : شيرازه
[ شى ر ا ز ] ( اسم ) . آنچه در جزوبندى كتاب و در كنار آن جزو دوزند . - كنايه از اساس و اصل هرچيز است ، امرى كه مايه
هامش
( 1 ) - بعضىها آن را معرب « سراپرده » مىدانند .