آن را « بلام » ضبط كردهاند « 1 » .
( 72 )
ص 6 ، سطر 19 : كوسويه
[ كو سوى ] ( اسم خاص ) . در غرب هرات و نزديك رودخانهء آن و بشمال « خرگرد » « كوسويه » قرار داشته است . حافظ ابرو از باغهاى آنجا كه از آب « هراترود » مشروب ميشده سخن مىگويد . زمچى اسفزارى آن را خطه معمورهاى ميآورد كه در ميان صحرا قرار دارد و بر دور آن فصيلى از گل برآوردهاند و نيز از حملهء چنگيز بآنجا بتفصيل سخن مىگويد .
لسترنج مساحت آن را يك سوم شهر « بوشنج » - كه مجاور آن است - مىآورد .
به « روضات الجنات فى اوصاف مدينه هرات » ص 121 و « سرزمينهاى خلافت شرقى » ص 383 و « قاموس جغرافيايى افغانستان » رجوع شود .
( 73 )
ص 6 ، سطر 19 : غوريان
[ غو ر يا ن ] ( اسم خاص ) . در 5 ر 66 كيلومترى غرب شهر شهر هرات بين 61 درجه و 28 دقيقه و 10 ثانيه طول شرقى و 34 درجه و 20 دقيقه و 37 ثانيه عرض شمالى غوريان قرار دارد بحدود زير :
شمال : گران ؛ غرب : ايران ؛ جنوب : شينوند ؛ شرق : زنده جان ؛ - رود هريرود چون از زندهجان گذشت سرتاسر غوريان را طى مىكند .
حمد اللّه مستوفى شهرستان آنجا را « آهنگران » نام ميبرد و ياقوت و زمچى اسفزارى از قلعهء معروف آن بنام « فيروزكوه » سخن مىگويند . در حدود العالم پادشاه غوريان تابع امير « گوزگانان » آمده است .
به « قاموس جغرافيايى افغانستان » و « نزهت القلوب » چاپ دبير سياقى ص 190 و « روضات الجنات زمچى » ص 355 تا 360 و « معجم البلدان » و « حدود العالم » ص 63 رجوع شود .
( 74 )
ص 6 ، سطر 19 : مرغاب
[ م - يا م ر غا ب ] « 2 » ( اسم خاص ) . قاموس جغرافيايى
هامش
( 1 ) - صاحب « روضات الجنات فى اوصاف مدينه هرات » كه شرح مشبعى از نواحى اطراف هرات مىآورد نسبت به اين نقطه ساكت است . علاوه بر اين در كتابخانهء ملى چندين نسخهء خطى از سفرنامههاى هرات موجود است - در حدود صد و اندى سال پيش تحرير يافتهاند - كه در همهء آنها متأسفانه اين نقطه نيامده ، اميد است اگر كسى آن را شناخت حقير را باخبر كند
( 2 ) - ضبط از « لسترنج » است .