تعويذ بازوى نيازمندى ، و هيكل گردن اميدوارى و سربلندى ساخته ، بدرگاه معلّى شتابد . در چهاردهم ذى القعده محلّ موسوم به لاركانه 1230 مخيم سرادقات سلطنت گشته ، چون در آنجا بعرض اقدس رسيد كه آن آيهء نجات به گوش خدايار خان از مفادّ
لا يَنْفَعُكُمْ نُصْحِي
« 1 » خبر داده ، و باغواى 1231 تسويلات نفسانى به سمت كجرات 1233 و بندر سورت 1232 روى فرار نهاده ، لذا بتنبيه او مصمم گشتند و بنه و آغروق را با شاهزاده نصر اللّه ميرزا در لاركانه گذاشته ، خود با فوجى از غازيان جريده و سباى در شب شنبهء بيست و يكم ماه مزبور بتعاقب او نهضت ، و با كشتيها از درياى سند عبور ، و بايلغاميشى پرداختند . با وصف اينكه آن طرف درياى سند تمامى جزيره و بيشه و صعوبت طريقش خار راه پيك انديشه بود ، در هفت روز بايلغار آن مسافت بعيده را طى كرده ، وارد شهدادپور 1234 گشتند . در آنجا عريضه و پيشكش از جانب خدايار خان بدرگاه جهانپناه آمد و بوضوح پيوست كه ريش درون او اصلاحپذير نيست ، و عمركوت « 2 » 1235 نام محلّى را كه در دشت بىآب و آذوقه واقع و بحصانت 1236 مشهور و سى فرسخ از آب دور است ، بتصور اينكه موكب جهانگشا از ورود بچنان مكانى عاجز خواهد شد ، از راه ديگر كه آبادى داشت به مكان مزبور رفته ، آن قلعه را پناه عافيت ساخته است . خديو جهانپناه روز شنبهء هشتم آن ماه سپاه منصور را ببرداشتن آب و آذوقه امر فرموده ، هنگام صبح ببلدى لطف الهى از شهدادپور سوار ، و آن شب ايلغار نموده ، روز يكشنبهء نهم ماه مزبور سه ساعت از روز گذشته ، بحوالى عمركوت رسيدند . ولى با وصف اينكه خدايار خان مدتى بود كه رخت هزيمت بقلعهء مزبور كشيده ، تمامى جواهر و خزائن خود را در چاههاى بسيار عميق كه طناب وهم « 3 » شخص دقيق بقعر آن مشكل رسيدى مدفون ساخته و مهيّاى فرار بوده و حالت منتظره براى او باقى نبوده است ، ولى چون هميشه سرپنجهء تائيدات
هامش
( 1 ) - سورهء 11 ، آيهء 36 : « و نفع ندهد شما را نصيحت من . »
( 2 ) - در بعضى از نسخ « امركون » آمده است .
( 3 ) - در نسخهء « ط » : « انديشه »