از راه مازندران شقّهگشاى اعلام ظفر فرجام شده ، و ممهّد گشت كه در روز پانزدهم ربيع الاول موكب و الا از يورش ميدان 671 ، چهار فرسخى استراباد ، بر سر يموت ، و ايشان نيز از دهنهء گرايلى بر سر كوكلان چپاول اندازند ، كه تاخت هر دو در يك روز اتفاق افتاده ، آن جماعت خبر به يكديگر نتوانند رسانيد . پس كوكبهء منصور صبح روز موعود ، از آب اترك عبور ، و مكان مشهور به « صيّاد » 672 را مطار « 1 » 673 عقاب نسرين شعار لواى ظفر التواء 674 ساختند . در آنجا معلوم شد كه آن طايفه بتوسط تركمانان آغريچه 675 ، كه در ميان « كاله دريا » 676 سكنى دارند ، از توجّه رايات اقبال آگاهى يافته به سمت خيوق « 2 » 677 و جماعت كوكلان بجانب آلاداغ 678 و سيميار 679 فرار « 3 » نمودهاند . پس معاودت به استرآباد كرده ، فرامين مطاعهء مؤكّده بعموم سرحدات خراسان نوشتند : كه راه معامله را بر تركمانيه مقطوع سازند ، و در غرّه ماه ربيع الثانى از آب گرگان 680 گذشته ، از كنار دشت و حدود مانه و سملقان ، روانه خراسان ، و در محال قراباغ 681 من اعمال گرايلى جمعى از رؤساى متمردين كوكلان از در عجز در آمده ، وارد خدمت و الا ، و مستدعى عفو تقصير ، و متعهد دادن يورغه مال شده ، مسؤول آن جماعت قرين قبول و فرمان همايون نافذ شد كه خانوار و يورغهمال را بتعاقب روانهء خراسان نمايند . پس عساكر ظفر توأمان « 4 » را فوج فوج مرخص ساختند ، كه روانهء اوطان و ديار خود شوند ، و در بيستم دلو بعزم سفر هرات در ارض اقدس حاضر شوند . در آن مكان از جانب اللهيار خان افغان كه در ارض اقدس مىبود ، عريضهاى مشعر بر التماس عفو تقصيرات ابراهيم خان بدربار مرحمت « 5 » نشان رسيده ، و جواب او برين نهج از مكمن عزّ اصدار يافت . شرح فرمان عالى : آنكه عالىجاه اللهيار خان
هامش
( 1 ) - در نسخهء « ح » : « مقر كوكبهء نصرتشعار ساختند . » و در نسخهء « و » جملات بهمريختگى دارد .
( 2 ) - در نسخهء « و » : « خيوه »
( 3 ) - در نسخهء « ح » : « رهسپار فرار شدهاند . »
( 4 ) - در نسخهء « ح » : « عساكر نصرتقرين »
( 5 ) - در نسخهء « ط » : « حضرت ظل اللهى »