ملك اين التماس به ايجاب مقرون داشت . س 17 : سل : ابلمنكو حاجب و ابو على به وى فرستاد . س 17 و 18 : تو : ابن عزيز را به قلعه حردبن ( حرف چهارم بىنقطه آمده ) . س 20 : سل : مستوحش شدى . س 21 : تو : خيول تركستان به اهالى ماوراء النهر . س 21 و 22 : تو : رسيد و ناصر الدّين . س 23 تا س 1 : ص 63 : تو :
عبارت : « ملك نوح از . . . مانع باشد ميان هر دو مملكت و از » در اين نسخه ساقط است . س 24 : ا ، سل ، تو : قطوم ، در العتبى : قطوان .
ص 63 :
س 2 و 3 : سل : حقوق خدمتكاران قديم . س 4 : تو : تحرير افتاد روى از يكديگر .
س 5 : تو ، سل : خويش معاوت نمودند . س 8 : تو : به نظم كار ولايت مشغول شد .
س 9 : سل : غلامان او را بكشتند . س 9 : تو : ملك نوح از كشتن او كوفته . س 9 : سل :
كوفته و تنگدل شد . س 11 : سل : هلاك كرد و از تهمت . س 11 : سل : « و السلام » ندارد .
ص 64 :
س 1 : سل : برادر ابو على و حال او . س 4 و 5 : سل : ناصر الدّين بحاسر ( حرف اول و دوم بىنقطه ) رسيد ؛ تو : ناصر الدّين به بحاسير ( حرف اول و دوم بىنقطه ) رسيد ؛ در العتبى : خاكستر . س 9 : سل : خلعتهاى گرانمايه . س 11 : تو : مثالى به استدعا به وى بفرستاد او را ؛ سل : مثالى به استدعاى او بفرستاد و او را . س 15 : سل ، تو : و مصادرات عمال و تخريب بلاد . س 18 : ا : و براى خويش . س 18 : سل :
بغراجون . س 18 : سل : و به ارسال ايشان . س 19 : سل : قناعت نكرد خويش از بلخ .
س 20 : سل : بغراجون ، همواره بدين املا مىآورد . س 21 : تو : از نهيب آن دو سروران حشر ؛ سل : از نهيب آن سرور و آن .
ص 65 :
س 1 : سل : و مفاتحت و مكاتبت آغاز نهاده . س 2 : تو : تقرّب جسته بر ناصر الدّين . س 2 و 3 : سل : كرامات صعاف اصناف . س 5 : سل : « روان داشت » ندارد .
س 6 : ا : فخر الدّوله را برين طريق نميمت آنها كردند . س 6 : سل : فخر الدّين ( ؟ ) را بر سبيل نميمت . س 7 : تو : مقادير لشكر مشغول فخر الدّوله . س 8 : ا : به ناصر الدّوله