ايام گرفتار آمد . س 12 : تو : رايت اقبال در حضيض خسار . س 14 : سل : سبكتگين به مرو بود . س 15 : تو : ابو على به وى رسيد . س 15 : تو : از ملك نوح پيغام رسيد . س 16 و 17 : تو : عمّال را مؤاخذت بايد كه ؛ « نموده » ندارد . س 18 و 19 : تو : اقطار و اطراف خراسان ؛ « ممالك » ندارد . س 20 : تو : جمع آمدند ميان نسف ؛ « به ديهدارى » ندارد . س 20 : سل : به ديه دارا ميان نسف . س 21 و 22 : تو : سيف الدّوله محمود را به نشابور فرستد . س 23 : سل : ايلك چون از . س 23 : تو : استعداد انجاد و اجناد خبر يافت .
ص 61 :
س 2 : سل : و قهر خرت فسق و فساد . س 2 : سل : و نوح در واسطهء . س 6 : سل : ما را با يكديگر . س 8 : تو : و من خود را از مقتضى ؛ سل : از مقتضاى دين . س 8 و 9 : تو :
ندارم شمشيرى كه همه عمر . س 9 : سل : شمشيرى كه همه وقت بدان . س 9 : تو : كه همه عمر بدان مجاهدت كردم . س 11 : سل : رخصت شرع بدان . س 14 : تو : او را بر كافّهء اسلام حقوق . س 14 و 15 : تو : خدم او بر او بغى كردند . س 14 و 15 : سل : بغى كردند او به من التجا كرد من ملتزم شدهام كه اگر جان . س 16 و 17 : تو : اهانت اعدا بر باد خواهد آمد . س 19 : تو : طغيان ملك او . س 19 و 20 : تو : ايلك اين جواب بشنيد .
س 20 : تو : و تيرهاى بباق ، ( حرف اوّل و دوم بىنقطه آمده است ) . س 20 : سل :
تيرهاى يتاق به اطراف ممالك . س 23 : سل : و ناصر الدّين به ملك نوح مسرعان فرستاد . س 23 و 24 : سل : تجشم بايد خود بر سبيل . س 24 : سل : نهضت بايد كرد .
ص 62 :
س 1 : سل : با وزير عبد اللّه بن عزيز . س 3 و 4 : تو : كافّهء ممالك و امرا .
س 7 و 8 : تو : سعى ناصر الدّين فوت شود ؛ سل : سعى ناصر الدّين ضايع شود .
س 9 : سل : طوعا و كرها نوح را . س 9 : تو : نوح را حاضر گرداند . س 10 : سل : « و در صحبت اين لشكرها » ندارد . س 10 : سل : فرستاد در صحبت سيف الدّوله .
س 14 : سل : نامه كرد و تقرير خيانت ابن عزيز ؛ تو : تقرير حبابت ( حرفهاى اول و دوم و چهارم بىنقطه ) ابن عزيز ؛ من صورت « خيانت » را از ترجمهء تاريخ يمينى . و نسخهء سل برگرفتم . س 15 : سل : او را به دست امير محمود باز دهد . س 15 و 16 : ا :