نوشت . س 9 : سل : عنوان باطل مرسل باشد . س 10 : تو : ناصر الدّين از آن خطاب .
س 11 : سل ، تو : بنياد نهاده بود واهى گشت . س 14 و 15 : تو : و مصاهرت اين كاتب رغبت مىنمايد . س 17 : سل : مصافات جانبين از تعبير زمان . س 17 و 18 : تو :
حصافت عقل و درايت راى ؛ سل : حصافت عقل و رزايت راى . س 20 : سل : به سمع رضا اصغا فرمود . س 22 : سل : ابو القاسم سيمجور . س 22 و 23 : تو : در ضمان زمان فخر الدّوله . س 24 : سل : و از محصول آنجا مواجب .
ص 66 :
س 2 : سل : ابو نصر بن زيد . س 2 و 3 : سل : خادم را به ناصر الدّين فرستاد .
س 3 و 4 : سل : به راى او مضبوط و منوط باشد . س 4 : تو : ناصر الدّين اين با راى ملك ؛ سل : اين اختيار را به راى ملك . س 5 : تو : از وزرا ملتمس شد . س 6 : تو :
ابو المظفّر بن عيسى . س 6 و 7 : تو : آن منصب آثار حذاقت و دلايل . س 7 : تو : آيين خوب نهاد و با خاتمت ملك نوح . س 7 : سل : تا خاتمت عمر نوح . س 9 : تو : امير سيف الدّين با نشابور شد . س 10 : سل : به ناحيت قاين ساكن شد . س 13 : ا : « بر سبيل مشاهده به تو » سفيد مانده است نسخه . س 14 و 15 : سل : و هم از سبب اظهار مباهات ؛ تو : هم سبب اظهار و مباهات به مثول و مدّتى پيش . س 15 و 16 : تو :
پيش او در مفرش عافيت . س 16 : تو : با نحوست طالع . س 20 : سل : « بيرون كشيدند » ندارد . س 20 : سل : و به بخارا فرستادند . س 23 و 24 : سل : آن حال تهمتى و رتبتى .
ص 67 :
س 1 : ا : بو على و ديگر الحاق . س 3 : سل : جمعى از ملوك عراق . س 3 و 4 : تو :
عراق و در خراسان . س 5 : تو : مأمون بن محمّد بن دست . س 6 : سل : كشته شد نوح در . س 9 : ا : از نسخهء اساس از : « كرايم ناصر الدّين » تا سطر 3 ص 77 چاپى : « ظفر يافت » دو برگ افتاده است . س 9 : سل : سعبعه زوج . س 10 : تو : اخاير ممالك او .
س 10 : تو : به دار الفنا رحلت كردند . س 13 : سل : هواى غزنه محتاج گشت .
س 14 : سل : و اين امنيت . س 15 : تو : از منازل حال به رضوان سپرد . س 20 : تو :
معارض امراض بر مثال . س 20 و 21 : سل : از براى بريدن موى . س 21 : تو : « بيندازد