او تحريص دادى . س 11 : سل : جرجان به راه جوين برفت . س 12 : سل : در مقدّمه به راه اسفراين فرستاد . س 12 : تو : از راه اسفراين بفرستاد . س 12 : سل : و در حدود نيشابور به هم پيوستند . س 12 : تو : به هم رسيدند . س 13 : سل : سيف الدّوله از وصول ، « چون » ندارد . س 13 : سل : ايشان خبر يافت به پدر دوايند ؛ تو : مسرعا بدوانيد . س 13 و 14 : سل : و از وصول اعلام داد . س 14 : تو : اعلام داد با فوجى لشكر . س 15 و 16 : تو : سيف الدّوله به آنقدر لشكر . س 16 تا 18 : تو : نزديك دو سطرى افتاده : « و خلقى را به شمشير . . . موافق مراد ايشان بود » ندارد . س 17 : سل :
جمعى را در پاى پيل انداخت . س 19 و 20 : تو : و رحلى و ثقلى كه از سيف الدّوله .
س 20 و 21 : سل : در دست ابو على نماند . س 21 : سل : مستظهر شد و متحير شكست او آمد . س 23 : سل : جمعى از كفات اصحاب او را ارشاد كردند .
س 23 و 24 : سل : بر عقب اميران نبايد رفت ؛ « ببايد » پيشنهاد استاد مينوى برحسب دو نسخه ، و تأييد ترجمهء تاريخ يمينى درست است . س 24 و س 1 : ص 53 : تو : از نواحى خراسان گريزانيد ؛ سل : از نواحى خراسان بگريزانيدن .
ص 53 :
س 1 : سل : اين كلمه غافل كرد . س 2 : تو ، سل ، « به نيشابور » ندارد . س 1 و 2 : تو :
غافلوار بنشست در نشابور . س 3 : تو : استرضاى ملك نوح طلب محال . س 5 : سل :
و همچنين نامه به امير ناصر الدّين فرستاد . س 7 : سل : ديگران در اغرا و اغوا سعى ننمودندى . س 8 : تو : پيرامن خراسان نگشتمى . س 8 و 9 : سل : خلاف رضاى ناصر الدّين دم نزدمى . س 9 : سل : « از آن معرض تفادى نمود » ندارد . س 10 : سل : به اطراف نامهها نوشت . س 10 : سل : و لشكر بازخواند . س 11 : تو ، سل : ابو نصر بن زيد . س 12 : سل : ابو الحارث فريغونى از خوزستان بخواند ؛ تو : ابو الحارث فريغونى را از جرجان بخواند . س 12 : سل : به ملك نوح نامه و رسول فرستاد .
س 12 تا 14 : سل : تا كار مستعد باشد و عزيمت حركت به امضا رسانيد ؛ [ از جوانب مددها برسيد ] از ترجمهء تاريخ يمينى گرفته شد . س 15 : تو ، سل : در مداخل و مشارب زمين . س 15 : سل : و سباع را مسارب و مهارب . س 15 : تو : و سباع را مصارب و مهارب . س 15 : تو : « متعذر گشت » ندارد . س 16 و 17 : تو ، سل : و