ص 33 :
س 2 : تو : عامه ( كذا بر روى « لشكر » خط كشيدهاند ) بصره ؛ « اهل » . س 2 : تو : به مطاهره لشكر بهاء الدوله . س 2 : سل : بها الدّوله كه در بصره مقيم بود . س 3 : تو : و بندهاى اهواز بشكافتند . س 3 : تو : تا جمله صحرامات عرق شد ( جز ت و ق ، ديگر حرفها بىنقطه آمده است ) . س 4 : ا : لشكريان مخرجى نيافتند . س 4 : تو : خود را به حيل از آن محاصبات ( جز ت حرفها بىنقطه است ) بيرون انداختند . س 5 : سل :
شكسته و منهزم باز پيش فخر الدّوله آمدند . س 6 : س : آن مطالبت ارزاق و وجوه اطماع آغاز نهادند . س 8 : تو : اطراف آن مهم بر سبيل هديه فرا گرفت . س 9 : تو : در شهور سنهء تسع و سبعين . . . س 12 : سل : در آن و با فرو شدند و در آخر آن عمر تاش .
س 14 و 15 : سل : اصحاب او ظلم بسيار رفته و سكّان . س 17 و 18 : تو : و جسم او را پاىمال قتل و نكال . س 18 و 19 : سل : رسم تعزيت و قيام به مراسم تجهيز به مدافعت . س 19 : سل : نمىپرداختند و بر وفور خود را . س 24 : تو ، سل : و در قتل احرار و هتك استار .
ص 34 :
س 1 : تو ، سل : از سر حميّت برنشستند و روى . س 2 : تو : اوباش و اراذل كردان به محاربت . س 2 : سل : اوباش و اراذل از شهر به محاربت ايشان بيرون آمدند .
س 4 و 5 : سل : و كافران آن جمهور را هلاك كردند . س 5 و 6 : سل : به فنا آوردند و بر اهل آن بقعه . س 7 و 8 : تو : چون كار او از حد بگذشت . س 9 : سل : با مضارب و منازل خود رفتند . س 9 و 10 : سل : حطّ و ترحال تدبير انديشه كرد . س 10 : سل :
رايهاى ايشان در اقضيت مختلف شد . س 11 : تو : خدم قديم ميل خراسان نكردند .
س 11 و 12 : تو : حشم ولايت حشم فخر الدّوله اختيار كردند . س 13 : سل : همگنان را وعدههاى خوب كرد . س 15 و 16 : سل : وجوه روايت و مواجب ايشان .
س 18 و 9 : سل : اسامى ايشان در دفتر ثبت كرد و وجوه مواجب . س 20 و 21 : سل :
يكى رعايت حقوق تاش ديگر استظهار . س 22 : تو : استيلاى اوباش و استعلاى اردل ( ؟ ) س 24 و س 1 : ص 35 : سل : كسى كه در عهد عمر آهنى ؛ تو : كسى كه در همه عمر آهنى برگرفته بود .