گذاشت . س 14 و 15 : تو : و در حشم مادهء فتنه . س 15 : تو : حضرت بخارا را با رضاى نوح بن منصور . س 19 و 20 : سل : روى به نشابور نهادند . س 24 : سل : لشكر تاش در اين مدّت مقام به نيشابور . س 24 : سل ، تو : از تنگى معيشت ؛ « اسباب » ندارد .
ص 31 :
س 4 : تو : حشم او متفرّق گشتند . س 4 و 5 : سل : « حمله آوردند » ندارد .
س 6 : تو : خراسان پيرامون ايشان درآمدند . س 6 و 7 : تو : به دار البوار فرستاد .
س 8 : تو : به رسوايى و مذلّت تمام به ميان بخارا برآوردند . س 10 و 11 : تو : و بعضى به سوء الحال به فنا رسيدند . س 12 و 13 : سل : به فرشهاى مفاخر و ساز و آلت وافر . س 17 : تو : و بر گستوان و سپرهاى زر و ؛ سپس 6 سطرى نوشته آمده است .
كه كاتب بر روى آن خط بطلان كشيده ، و سپس دنبالهء عبارت را پى گرفته است .
س 18 و 19 : تو : آبسكون و استراباد بجملگى به وى . س 19 و 20 : سل : ارزاق كوتوالان و مستحفظان آن مصروف بود . س 20 و 21 : سل : سپاه خويش هديه كرد .
س 22 و 23 : ا : بهتر از آن باشد كه در خراسان بود . س 23 : تو : بعد از آن مفاوضات بر مراعات تاش .
ص 32 :
س 1 و 2 : تو : خدمت حضرت منفلب ( همهء حرفها بىنقطه ) و متأسف . س 2 :
سل : ابو سعيد شبيبى را به خدمت مجد الدوله فرستاد . س 9 و 10 : تو ، سل : نصر فرمود تا چپ و راست او . س 10 : سل : اجزا و اعضاء را از هم جدا كردند . س 11 : تو :
و لشكر او در مطمورهاى بازداشت . س 13 : تو : برگرفت و باقى اماطات ( ؟ ) قوم ؛ سل : و باقى كماظات ( ؟ ) قوم . س 14 : تو : فخر الدّوله از وصول از وصول ( كذا ) اين خبر . س 14 : تو : مضطرب شد و منزعج شد . س 15 : سل طلب ثار با جانب قومس رحلت كرد . س 20 : سل : از سر انتقام او برخاست . س 21 : سل : جنگ برادرزادهء بهاء الدّوله بن عضد الدّوله . س 23 : تو ، سل : با جمهورى عامه از حشم در خدمت رايت او .