س 7 : سل : دولت او در اطراف آن نواحى مقرّر كرد . س 9 : تو : و از مسير خويش متنكّروار بيرون آمد . س 13 و 14 : سل : تا سپاهى تمام فراهم آمدند .
س 15 تا 17 : عبارت [ و او در تدبير و تقدير . . . تعذّرى داشت ] از ترجمهء تاريخ يمينى گرفته شد . س 18 : سل : عبد اللّه بن عزيز . س 20 : تو : نوشتهها مىنوشت .
س 24 و س 1 : ص 24 : سل : بر قسمت نوح و جمعى .
ص 42 :
س 1 : تو : اصحاب ابو على در نخستين آن راى . س 2 : [ مبالغت ] و [ وى ] از ترجمهء تاريخ يمينى گرفته شد . س 5 و 6 : سل : مسكنت باشد نوح به آمل شط رسيد .
س 6 : تو : چون نوح بابل شط رسيد . س 7 : سل : وقت است كه به شرايط .
س 10 و 11 : سل : حاصل نيست ابو على همچنان بر عادت . س 11 و 12 : سل :
مستمر قساوت [ دل ] پيش گرفت . س 13 و 14 : تو : پيش ابو على مىآمد چون شطط و تحكّم او . س 19 : سل : حاضران مجلس از رقت آن كلمه . س 20 و 21 : تو : بر آن غوايت و عمايت مصرّ لاجرم . س 22 : سل : خصمان او را مخذول كرد . س 24 : تو :
« و السلام » ندارد .
ص 43 :
س 5 : سل : معالجت جز به معاودت هواى تركستان . س 8 : سل : چند مرحله از عقب او ؛ تو : نقاضات لشكر ، حدس استاد مينوى در « نفاضات » را ترجمهء تاريخ يمينى تأييد مىكند . س 11 : تو : چون بشارت به ملك نوح رسيد . س 12 : تو ، سل :
به وصول او شادمانيها افزود . س 19 : سل : و نيز توقيعى كه از بغرا خان داشت .
س 19 و 20 : سل : انجاز مواعيد و وفاى شرط مواطات . س 20 و 21 : سل : چون سرير بخارا گرفت خطاب او به قاعده .
ص 44 :
س 1 : تو : زلالت بندگان و عشرات و خدمتكاران . س 3 : سل : كه در غرقاب .
س 3 و 4 : سل : جان جز به كشتى نوح به ساحل نرسد . س 5 و 6 : تو ، سل : از كينهء او در سينه شكستست . س 6 : تو : به مقاش و تخشّع و تضرّع . س 11 و 12 : سل : عقدهء وحشت از ضمير منير او بيرون كشيد . س 12 و 13 : سل : مار آزرده گذاشتن .