ص 38 :
س 2 : سل : سكه و خطبه به نام . س 2 و 3 : سل : از تطاول تمادى آل سامان ملالت . س 4 : سل : و تشحيد عزم سعى مىكردند . س 5 : سل : حواشى آن ملك باز مىبريد . س 5 : سل : و بر اسرار كار وقوف يافت . س 6 و 7 : سل : و عيون انجاد مقابلهء او فرستاد . س 7 و 8 : تو : چنان كه روز روشن برار ( ؟ ) تراكم قيام و تلاطم طلام تازى شد . س 9 و 10 : سل : و آنچه [ كه ] عده ملك و عمده دولت . س 10 : تو : عساكر گرفتار شدند . س 11 : تو ، سل : ملك خراسان و آل سامان پيوست . س 11 و 12 : تو :
حرص او بر اطماع . س 12 : سل : « و السلام » ندارد .
ص 39 :
س 3 : سل : به مرو الرود افتاد . س 5 : بى [ آنكه ] پيشنهاد اصلاحى استاد مينوى درست است و ترجمهء تاريخ يمينى مؤيّد آن . س 6 و 7 : سل : و آنچه حاجب و بكتوزن . س 7 : سل : حاجبان او بودند با لشكريان به مناصبت . س 9 : سل :
جيحون رسيد كشتى بيافت . س 9 و 10 : سل : از آن مجلب اجل بيرون انداخت .
س 10 و 11 : سل : و بعد از چند روز به ترمذ شد . س 12 : تو ، سل : نوح به والى جرجان ابو الحارث . س 14 : تو : به محاربت او رفت و فايق ارسلان نامى . س 14 : تو :
و فايق ارسلان نامى با پانصد هزار گزيده . س 14 و 15 : تو : از ترك و اعراب پيش او .
س 15 : تو : چون گرگ درآمد و اثر ؛ سل : چون گرگ بيامد . س 17 : سل : و به تغليب در ولايت او . س 19 : سل : و او را مدد خواست . س 20 و 21 : سل : خود را در خدمت او فرستاد .
ص 40 :
س 2 : تو : « كه ياد رفت » ندارد . س 2 و 3 : سل : به تركستان بردند و ملك بخارا .
س 5 : تو : فايق را استمالت كردند او را به خدمت . س 9 : تو : عرصه شمشير كرد .
س 12 : تو : نوح بن منصور حدوث آن شكل مبهم .
ص 41 :
س 4 و 5 : سل : و در زمرهء خواصّ او منتظم شد . س 4 و 5 : تو : منتظم شد چون بغرا خان بر سرير مملكت قرار گرفت . س 6 و 7 : تو : به شعار دعوت او در اطراف .