ص 19 :
س 5 : تو : بر وفق مراد و برحسب مرتاد . س 8 : سل : تاش دادند چه از مماليك .
س 9 : سل : حاجبى به امير فايق مفوّض كردند . س 9 و 10 : تو : منصور بن نوح بود در آن حضرت . س 10 : سل : در آن حضرت مقامات مذكور و موافقت مشهور .
س 13 : [ و به تصاريف ] اصلاح استاد مينوى است . س 14 : تو : و اساس چنان مؤكد و قاعدهاى . س 15 : تو : واهى گشت و مقدار وهن . س 20 : تو : اعمال طاهر بن حسين داد . س 21 : تو : قلاع و خزاين را با قبضهء تصرّف . س 22 : تو : پادشاهى سيستان طمع كرد . س 24 : سل : و به لشكر او استمداد و استنجاد .
ص 20 :
س 2 و 3 : تو : و از حشم خويش بر صوب سيستان ؛ سل : « بر صوب سيستان » ندارد . س 3 : تو : تا او را با ولايت خود رساند ؛ سل : ولايت خويش رسانند .
س 3 و 4 : سل : دفع منازع و معارض او بكنند . س 6 : تو : اعوان و انصار با حضرت منصور گشتند . س 7 و 8 : تو : از سر اضطرار به حضرت منصور مقدم او را مكرّم داشت . س 9 : سل : و لشكر جرّار به كفايت . س 11 : تو : حسين پسر او در مخالفت او قايم مقام پدر . س 14 و 15 : سل : از سر اضطرار منصور كس فرستاد . س 15 : سل :
سمت عاصيان . س 17 : سل : منصور اعذار او مقبول داشت . س 17 : سل : و به ارسال و اتصال او به حضرت . س 18 : سل : نفاذ حكم او در ممالك سيستان .
س 19 و 20 : تو : بر اين منوال تا طغيان نخوت و ثروت . س 19 و 20 : سل : نخوت و ثروت بر خراج او استيلا يافت . س 20 : تو : و حقوق آن دولت فراموش كرد . س 21 : ا : انفاض ، تو : العاص ( همهء حرفها بىنقطه است ) ؛ سل : انفاذ وظايف حمول ؛ ناگزير ضبط « انفاذ » پيشنهاد استاد شادروان مينوى گزيده شد . س 21 : تو : به حضرت بخارا تقاعد نمود . س 24 : سل : « معارف انجاد » ندارد .
ص 21 :
س 1 : تو : در قلعهء ارك ( ؟ ) محصور گردانيدند . س 2 و 3 : سل : بماندند وزير ابو الحسين عتبى . س 4 : تو : بر كفايت تحريض مىكرد ، « آن مهم » ندارد . س 6 : سل :
در مجارى آن بيابان نمىرسيد . س 6 : تو : به پاياب نمىرسيد و همه را در محابص