( حرفها بىنقطه آمده است ) ؛ سل : معابص ( حرفها بىنقطه است ) . س 10 : سل :
شبيخون به ايشان مىتاخت . س 10 : سل : مأمن ايشان ممكن مىساخت .
س 11 و 12 : سل : تا هفت سال بر اين مقاسات و معانات آن مكايد گذرانيد ؛ « در مقاسات » پيشنهاد استاد مينوى در متن آورده شد . س 13 : سل : خراسان شايع و منتشر و از آن سبب ؛ « امارات » نيز پيشنهاد استاد مينوى است . س 14 : سل : و از آن سبب رفيق سامانيان . س 15 : سل : تجاسر اضداد رسيد . س 19 و 20 : تو :
« با زمانه يار شد » مخدوش است و ناخوانا . س 20 : سل : عيار آن كار بگردانيد .
س 21 : تو : مجال هيج ( واژهء دوم بىنقطه آمده است در تمام حرفها ) يافتند ؛ « فسيح » پيشنهاد استاد مينوى بر مبناى ترجمهء تاريخ يمينى درست است . س 22 و 23 : تو :
ظاهرتر نيست كه پسر سيمجور .
ص 22 :
س 1 و 2 : ا : حقوق نعمت ؛ « مخلفان » به جاى « مخالفان » تصحيح استاد مينوى گزيده شد ، ترجمهء تاريخ يمينى هم مؤيّد اين اصلاح است ؛ « امروز » ندارد . س 3 : تو ، سل : از بندگان دولت كه به بندگى قيام نمايد . « دادن » ندارد . س 3 و 4 : سل : از حضرت مثالى ؛ « و » ندارد و « ملك » را هم . س 3 و 4 : تو : و از حضرت ملك تصرف او از . س 7 : ا : كرد و نه انديشيد ؛ سل : كرد و باز انديشيد . س 10 : سل : باز خواند و نوازشها نمود . س 10 و 11 : تو : و گفت كه من در نهالىام . س 12 : سل : و در اكرام و انعام ، « كنف » ندارد و « حجر » را هم . س 12 و 13 : تو ، سل : چمن اقبال او شاخور شده . س 13 و 14 : سل : و اعداد آن نعمت برقرار دارد . س 14 : سل : و اگر جرسومهء آن بركشد . س 15 : سل : و رسول را به دلخوشى بازگردانيد . س 17 : سل : آنجا كه عقد ذنب به هم در افتاده . س 17 و 18 : سل : و چون جذر اصم متعلق و مبهم مانده .
س 18 و 19 : سل : لشكرها را از مضيق غربت و معالق كربت خلاص دهد ؛ تو : معابق ( حرفها بىنقطه است ) كريب خلاص دهد . س 22 : سل : مدت مقام احابت در اين مقام امتداد يافت .
ص 23 :
س 3 : سل : و از حصار و ارك برخاست و به قلعهء طاق . س 5 و 6 : تو ، سل : به