القاب نوح بن منصور كردند . س 7 و 8 : تو ، سل : گفته شود حسام الدوله تاش .
س 9 : تو : با جمع وجوه امرا ؛ سل : با جميع وجوه امرا . س 12 : تو ، سل : ابو الحسن بن بويه به خراسان . س 13 : سل : ميان ايشان و مؤيّد الدّوله رفته بود . س 19 : سل : و ديگر ممالك كه در اهتمام . س 20 : تو : بر سه قسمت كرد ، « سهم » ندارد . س 20 : تو :
هريك به پسرى داد و به او منصوب كرد ؛ سل : هر پسرى را يكى داد و او را منصوب كرد . س 20 و 21 : سل : و بدان عقدى و وثيقهاى . س 23 و 24 : سل : روى در ولايت او نهاد .
ص 24 :
س 2 : سل : بر دست او شهيد شد ؛ « لشكر » ندارد . س 4 : سل : به ولايت ديگر رفت . س 4 : تو ، سل : به جرجان به شمس المعالى پناهيد . س 5 : سل : در اكرام و احترام و اغتنام مورد اقبال نمود . س 8 و 9 : سل : به شمس المعالى قابوس پيغام دادند . س 10 : سل : مرا خود در مقام فرقهء جيل . س 10 و 11 : سل : وقت حميّت سربازى كنيد و گاه و وقت حميت كردن . س 13 : سل : گيلانيان خود را در خطر آورده باشد . س 14 : سل : چون اين جواب . س 15 : سل : مصمّم كرد كه به مؤيّد الدوله نوشت . س 15 : سل : بايد كه اسباب . س 15 و 16 : سل : مناهضت ساخته كنى .
س 16 : سل : به محاربت قابوس آورى و از رى بيرون آيى . س 17 : سل : عجم و عرب و ديگر روى . س 17 و 18 : سل : ولايت قابوس كه سمت ممّر افتاده بود .
س 19 و 20 : سل : گرگان دار الملك بود . س 22 : سل : لشكر جيل افتاد خود را در ميان . س 22 و 23 : تو ، سل : غنيمت بزرگ شناختند . س 24 : سل : اهبت غربت ساخت .
ص 25 :
س 1 : تو : از راه استوناوند به او پيوست . س 1 و 2 : سل ، تو : جمع آمدند به حضرت بخارا . س 2 : سل : بخارا نامه نوشت . س 4 : سل : ايشان را از حسن جوار آن .
س 3 و 4 : تو ، سل : در اعانت ملهوف و كفايت حوادث . س 3 تا 6 : تو : كفايت حوادث اين دولت ممكن نبود ؛ افتادگى دارد و دو سطرى . س 5 و 6 : سل : جز از اين دولت . س 10 و 11 : سل : دفع خصم ايشان قيام نمايد . س 13 : سل : فرمود تا به راه