ص 133 :
س 1 : سل : برد در شهر بلخ . س 2 : ا : [ هوشيع ابن ايلا ] جاى آن سفيد مانده ، از نسخهء سل گرفته شد با تأييد ترجمهء تازى . س 2 : سل : مدت ده سال ؛ نسخهء اساس و تا و ترجمهء تازى « نه سال » آوردهاند ؛ ع : كان مدّة تسع سنين . س 3 : ا : فلناسر ؛ تا : قلنا سر ؛ سل : قلماس ؛ ع : فلنسر ؛ فلناسر . س 4 : تا : قلناسر . س 5 : تا : شهر بگشود و خراب كرد . س 6 : سل : آنجا خروج كرد . س 6 : تا : بعضى را به عراق . س 6 : سل : حلوان و عراق . س 7 : سل : بعضى را به خراسان . س 7 : ا ، سل : هراة . س 7 : ا : به كابل . س 8 : تا ، سل : برس . س 9 : سل : چنان كه صباع . س 9 : سل : والى شد . س 11 : سل : اين حالت را به . س 11 : ا ، سل : فلناسر ؛ تا : قلناسر . س 11 : سل : بعضى اخبار . س 12 : سل : مردم سامره ؛ تا : اهل سامره بودند . س 11 : ا ، سل : هوسيع . س 13 : سل : پسر آمد . س 14 :
سل : « جمله » ندارد . س 14 و 15 : تا : مقدار دويست و چهل و نه سال ؛ سل : مقدار دويست و چهل و نه . س 17 : سل : مشاركت در ميان . س 18 : سل : « دو كس » ندارد .
س 18 : سل : ايشاد و ملك . س 18 و 19 : سل : « از آن » ندارد .
ص 134 :
س 1 : تا ، سل : سالهاى تامّه ؛ ترجمهء تازى مؤيّد « سالهاى تامّه » است : ع : فيكون حساب هذه السنين على هذا التقدير تامّة ؛ ا : سالهاى ناقص . س 1 : سل : بسيار واقع شد . س 2 : سل : تاريخ اين در . س 2 : سل : امّا بكلّى . س 2 : سل : الّا آنكه سالى از .
س 3 : ا : باريعام بن نباط ، بىنقطه ؛ سل : باريغام . س 3 : تا : پيغامبرى بكشيد تا ؛ سل : تا :
پيغمبرى كشيد . س 4 : سل : بگيرد و دستش . س 4 و 5 : سل : دعا كرد دست او .
س 6 : سل ، ابن يامين . س 7 : سل : صد و سى ساله ناقصه . س 7 : ا : « و سه » ندارد ؛ در عربى همچنين است . س 8 : سل : باشد از اين . س 8 : ا : حرقيا ؛ سل : حرقنا . س 9 : تا ، سل : با گذشته مدت . س 10 : ا : سحاربب ، جز حرف آخر بىنقطه . س 10 : سل : « ملك موصل » ندارد . س 10 : سل : با لشكر تمام از موصل . س 10 : ا ، سل : حرقيا .
س 11 : سل : سخنها گفت ، « ناسزا مى » ندارد . س 11 : ا ، سل : حرقيا . س 12 : سل :