ص 123 :
س 1 : تا : خضر النّبى الهرونى . س 3 و 4 : ا ، تا : اين دو سطر را ندارد و از نسخهء سل گرفته شد . س 6 : سل : اجاب . س 6 و 7 : تا ، سل : تدبير امّت كرد بيست و چهار سال ؛ « ملك » و « مدّت » ندارد . س 7 : سل : و آيات و معجزات . س 8 : سل : آن بود كه اجاب را ، « او » ندارد . س 8 و 9 : سل : وقتى كه از او خطايى مشاهده كرد . س 9 : سل : قوم منقطع شد ، « او » ندارد . س 10 و 11 : سل : و « و مردم بسيار در . . . كوه كرمل جمع كرد » ندارد ؛ اين عبارت در ترجمهء تازى آمده است : ع : « و ظهر فيهم القحط و الجوع و الغلاء الى ثلث سنين متواليات ، و هلك خلق كثير فى تلك المدّة على ايدى الظلمة ؛ تا : در كوه كرميل . س 13 : سل : آتشى فروفرستد . س 14 و 15 : سل : تضرع بسيار كرده بودند ، « و زارى » ندارد . س 15 : سل : توسّل ننموده . س 16 : سل : آتشى از آسمان فرود آمد بر قرابين . س 16 و 17 : سل : آب سرد به اين . س 17 : تا ، سل : قربانها بسوخت و بخورد و با همه سنگها . س 18 : ا : جويها بردبد ( بىنقطه ) بود بليسيد ؛ سل : جويها نزديك بود ببستند ؛ تا : جويها نزديك بود بلسيد ؛ از عبارت ترجمهء تازى گرهى گشوده نمىشود :
ع : احترقت جميع القرابين حتى احترقت الحجارة التى كانت تحت القرابين و التراب الذى كان تحت الحجارة ايضا احترق و المياه التى كانت بقرب تلك الارض نشفت ايضا من شدّة تلك الحوادث . س 18 : سل : آن قوم چنان ديدند . س 20 : سل : از زنديقان چهارصد و پنجاه كس كشته شدند ؛ ترجمه تازى جز اين شمار مىگويد : ع :
و قتل فى ذلك اليوم من الزنادقه اكثر من ماية و خمسين نفرا . س 21 : تا : خضر النبى عليه السلام . س 21 و 22 : ا ، تا : بارانها نبارند . س 22 : سل : « در سيران » ندارد .
ص 124 :
س 1 : سل : مردم نيامدى و از جهت او . س 1 : سل : حق تعالى اعرابى برانگيخته بود . س 2 : تا ، سل : طعام و شراب پيش خضر مىآورد . س 2 : تا : مىآورد و آن را مدّتى كفاف . س 3 : سل : بعضى از اوقات . س 4 : سل : « و يك كف » ندارد ؛ تا : « و يك روغن » ، « كف » ندارد . س 6 : سل : او را و همه متعلّقان . س 6 : سل : رخصت .
س 7 : سل : خضر به حضرت حق دعا كرد . س 8 و 9 : سل : « عليه السّلام » ندارد .