س 6 : سل : « و استشعار يافت » ندارد ؛ عربى هم ندارد . س 7 و 8 : سل : موسى گريخت و به مدينه رفت ؛ ع : و سار الى مدين . س 8 و 9 : سل : شبانان گوسفندان را آب دادندى . س 9 : تا ، سل : آب دادندى بنشست . س 11 : سل : آن حال را تحمّل نكرد .
س 14 : سل : چون شعيب مساعدت . س 15 و 16 : تا : دختر خود را سفيره نام ؛ سل :
دختر خود صفيه نام در عقد موسى آورد . س 16 : تا ، سل : به زبان عبرانى .
س 16 و 17 : سل : و از فرزندان ابراهيم . س 18 : سل : از صفيّه پسرى آمد . س 18 : ا ، تا ، سل : نام او گرشوم ؛ ع : ولد لموسى عليه السّلم من صفيره ابن اسمه كرشوم . س 19 :
سل : فرعون مصرى . س 20 : سل : فراعنه مىكشيدند .
ص 59 :
س 2 : سل : و در مبداء گوسفندان مىچرانيد . س 2 و 3 : سل : عمر موسى هفتاد و نه سال و سى و هفت روز بود . س 3 : سل : بر عادت معهود ، « بر » در نسخهء سل نيامده . س 3 و 4 : تا : در مراعى و مسارح گوسفندان را از مرغزار سير مىكرد ؛ سل : در مراعى گوسفندان را در مرغزار سير كرد . س 5 : سل : ناگاه در وادى مقدّس .
س 5 و 6 : تا ، سل : قوّت استعداد روحانى . س 6 و 7 : تا : آن كدورت . س 7 : تا ، سل :
شعله مىزد و ملتهب مىشد . س 7 و 8 : سل : گرداگرد او درآمده و او را نمىسوخت .
س 8 : تا : موسى درين تفكر متعجب فرومانده ؛ سل : در تفكّر و تعجّب فرومانده كه گوييا . س 8 و 9 : سل : اين چه حالت چون از مشاهده . س 9 : تا : شك و رويت ازو .
س 9 و 10 : سل : ديده و دل او منتفع گشت . س 10 : سل : ميانهء آتش ندا آمد كه يا موسى چون بشنيد . س 12 : سل ، رسول ما شو پيش . س 12 و 13 : سل : پيش فرعون كه ما دعاى بنى اسرائيل قبول كرديم ، « از مصر كه ما دعاى ايشان » نيامده در نسخهء سل . س 13 : تا : فرياد و الغياث ايشان را ؛ سل : فرياد الغياث ايشان . س 13 : ا :
استجابت نمودم ، تا و سل : نموديم . س 13 و 14 : ا : خلاص دهم ؛ تا ، سل : خلاص دهيم . س 14 : سل : مضايق و نجات از دلتنگى . س 14 : تا : مقرّبان رسانم . س 15 : سل :
خطاب بارى عزّ اسمه . س 16 و 17 : سل : پانزدهم نيسان در آن شب آتش ديده بود آن