ص 50 :
س 1 : تا : دعوتخانه ساخت . س 2 : تا ، سل : تقرير كردندى . س 3 : تا : بر بدعت خود دعوت . س 6 : هلاك مىكردند . س 7 : تا ، سل : علوى مدينى ( تا : بىنقطه ) .
س 10 و 11 : سل : سراى او آخر كوچه بود . س 13 : سل : در دهليز كشيدند و در آن چاه ؛ تا : « چاه » ندارد . س 13 و 14 : سل : از آن منفذها با سردابها . س 15 : تا : ماه بدين برآمد . س 17 و 18 : سل : دعا كرد كه خداى تعالى . . . شفا دهد . س 19 : سل : نان دادن دركشند . س 20 و 21 : سل : نالهء زارى منكرى شنيدم ؛ تا : نالهء زار منكر شنودم .
س 21 و 22 : سل : غايبان بودند ، « خود » ندارد . س 23 : سل : جماعتى بسيار ؛ تا :
جماعتى بسيار به در خانه آمدند . س 24 و س 1 ، ص 51 : سل : بعضى كشته و بعضى به ديوار بازبسته .
ص 51 :
س 2 و 3 : تا ، سل : خويشى و برادرى و فرزندى بازمىجست . س 4 و 5 : سل :
زنش را بگرفتند و ايشان را در ميان بازار بسوختند ، عبارتى ساقط است از اين نسخه .
س 6 : تو ، تا : از بغداد به اصفهان آمد . س 7 : تا : « بود » ندارد . س 8 و 9 : سل : آن قلعه بستدند ، « به صلح » ندارد . س 10 : تا ، سل : سعد الملك آبى را . س 11 : تو : « صدر » را پاك كردهاند و به جاى آن « ركن » نوشتهاند . س 11 : تو ، تا ، سل : و ابو عبد اللّه خطيبى ؛ ا : عبد اللّه خطيبى . س 13 : سل : بر جمله خفاى اسرار او . س 14 : تو ، تا ، سل : فرستاد كه مردان كار نماندهاند و ذخيره نماند . س 15 : سل : جواب داد كه يكهفته . س 15 و 16 : تا : چنان هست صبر كنيد . س 18 : سل : محرور المزاج مىبود . س 18 و 19 : سل :
سعد الملك فسادى آورده بود . س 19 : سل : يكهزار دينار سرخ بر تخت جامه به وى داده . س 19 : تا : و اين بدبخت را . س 20 : سل : به غرور فاسد فريفته . س 21 : تا ، سل :
حاجب وقوف داشت ؛ تو : نه « خبر » دارد و نه « وقوف » . س 23 و 24 : سل : اين حال با مول بگفت و اين سر با او در ميان نهاد . س 24 : سل : مول را كاملنامى دوست بود كه وكيل . س 24 : تا : عبارت : « آن مول با كامل . . . خجندى » ندارد . س 24 و س 1 ، ص 52 : سل : صدر الدّين خجندى بود با او بگفت .