الحجاب مجد الملك القمى طغاترك ( ؟ ) ؛ تا : المستوفى محمّد الملك القمى . س 15 : تا : الحجّاب طغايرك فماح ( حرفها بىنقطه ) الملك ( ؟ ) س 16 : سل : بغايت رحيم بود . س 18 : تا : از آن نيز هم پشيمان شد ؛ سل : پشيمان بود و به پسرش ديت بداد . « و اللّه الموق . . . » ندارد .
ص 48 :
س 1 : سل : ذكر سلطان غياث الدّنيا و . . . س 2 : سل : محمّد بن جعفر بيك .
س 6 : در بيضه س 7 : تو ، سل : دژكوه به در اصفهان ، « شهر » ندارد . س 9 : سل : در آن مجاهده بياسود . 10 : س سل : و جرثو امر ( ؟ ) س 11 : تو ، تا ، سل : خيّر و كريم و جواد بود . س 11 : تو ، سل : عفيف النفس . س 11 : سل : متورع و متّقى و پارسا .
س 12 : سل : « و مكوس و . . . بينداخت » ندارد . س 12 : سل : هرقصّه كه با او دادندى .
س 14 و 15 : تو ، تا : بندهزادهء پدرش بودند . س 15 : سل : و سپاهى بىقياس بر او جمع شده چنان كه .
ص 49 :
س 3 : سل : جمله سلاحها را بينداختند و مرگ را بساختند و هول و . س 4 و 5 :
تا : خوف و خذلان بر ؛ سل : بر ايشان افتاد كه يكديگر نهايستادند . س 5 : تا : صدقه در مصاف كشتند . س 7 : تا ، سل : در ايّام فترت بركيارق و محمّد ؛ تو : فترت بركيارق و محمّد مخاصمت ؛ ا : [ محمّد ] ندارد . س 8 : سل : در هرشهرى اعيان ( ؟ ) ايشان .
س 9 : سل : در اصفهان يكى بود او را عبد الملك ابن عطاش . س 11 : تو ، ا ، تا : پس از واژهء « پيش » جاى كلمهاى سفيد مانده در اين هردو نسخه . س 12 و 13 : سل : وقعت بالنار لا شهب فكان . . . س 14 و 15 : ا ، تو ، تا ، سل : [ كرباسفروشى كردى و ] ندارد ، از راحة الصدور راوندى گرفته شد . س 15 : سل : كه بر مذهب ، « من » ندارد . س 15 : سل :
عقيدت پدر بنگرم . س 17 : تا : شاه دزكوه نام نهاده . س 19 : سل : حافظ و حارث ( ؟ ) س 20 : تا : در آنجا جاى كرد . س 21 : ا : مقنع ، تو : مقناع ؛ تا ، سل : مقنعه . س 23 : تا :
قبول او كردند . س 24 : تا ، سل : و همه حافظان تبع او .