ص 43 :
س 1 : تا : مويّد الملك برادر خود فخر الملك ، « به » ندارد . س 2 : سل : « شعر » ندارد .
س 3 : سل : تو نيز به خانه كردنم گشته تبر . س 3 : تا : كز من همه . س 4 : تا : بنترسيد .
س 4 : سل : زدن كارد نترسيد . س 5 تا 7 : سل : آزموده است كه به هروقت . . . و او نترسد قطعا او را از آن زخم مضرّت نرسد و اگر بهراسد . س 10 : تا : ارسلان ارغو ( اعراب از نسخه ) . س 11 : سل : لشكر فرستاد . س 13 : سل : از حشم مىداشت ، « پنهان » افتاده است . س 14 و 15 : تا : غلامچهاى كارد زد و بكشت ؛ سل : غلامبچهاى او را كارد زد و بكشت . س 15 و 16 : سل : بركيارق من غير سيف و دم پسر ( صريحا ) پادشاهى و خزاين رسيد . س 16 : سل : به معبر ترمد رفت ، « كيلفت » ندارد .
س 16 و 17 : تو ، تا : خزائنى كه از قديم باز آنجا مدّخر بود . س 23 : سل : دگر ملوكان .
ص 44 :
س 2 : تو ، تا : مردم در امن و خصب افتند ؛ سل : مردم در امن افتند . س 2 : سل :
چندانكه . س 4 : سل : ابن بلگانك . س 4 و 5 : سل : او در چاه پادشاهى . س 5 و 6 : تا :
سراپرده بزدند ؛ سل : سراپردهء پادشاهانه بزدند و درخور آن القاب بر دهليز سراپرده نوشته بودند . س 7 : تا : پيكان دوانيد ؛ سل : به اطراف پارس و كرمان پيكان دوانيد ، « مسرعان » ندارد . س 7 و 8 : سل : دوانيد و اعلام كرد كه پادشاهى برخاسته . س 8 : تا :
پادشاهى نو . س 8 و 9 : سل : اين بلكانك نام و روى به رى نهاد در ناحيت ساوه در مرحله . . . س 9 : سل : كارد بزدند . س 9 : تا : در اوّل محرّم . س 11 : سل : چون آن كفايت كرده بود . س 11 : سل : ازو آن حال واقع شده . س 12 : سل : انار اللّه مرقده . س 13 : تا :
رايهاى اميد مىزد . س 13 تا 15 : تو ، تا ، سل : عبارتى به غفلت در دو نسخه آمده كه عين آن در ص 42 چاپى ، سطر 19 تا 21 آمده است : [ و در صفر سنهء ثمان و ثمانين و اربعمايه باز عمش تتش به جنگ بركيارق آمد و در مصاف تتش كشته شد عمرش سى و سه سال و پنج ماه بود . ] و اينجا اضافى است . س 16 : تو : حضرت سلطان و كار ، « بود » افتاده است ؛ سل : ابو الفضل قمى مستوفى حضرت سلطان بود ،