ص 56 :
س 1 : سل : ذكر سلطان السلاطين ، تو : عنوان در پارهاى جايها مخدوش است ؛ تا :
سادسهم سلطان السلاطين . س 2 : سل : ابن الپارسلان بن جعفر بيك بن ميكاييل سلجوق . س 5 : سل : و قمع عناد . س 8 : تو ، سل : در همهوقت نگاه داشتى . س 8 : تا :
در جزويات لعوده ( ؟ ) دل بود . س 8 و 9 : سل : در جزئيات سادهدل بود . س 9 : سل :
اما رايى صايب داشت . س 10 : سل : به شرط دانستى . س 12 : تو ، تا ، سل : نوزده فتح كرد كه هيچ . س 13 : سل : هيچكس قصد او نكرد . س 13 : تو : هيچكس آن نكرد ، « قصد » ساقط است . س 15 : سل : از قرضهء شهر به خزانه . س 16 : سل : اين مال نصب كرد و بنشاند . س 16 و 17 : تا : همچنين بستد و احمد خان را بگرفت ؛ عبارت : « كه بعد از وفات . . . عاصى شده بود » ندارد ؛ سل : همچنين بگرفت ، سپس به اشتباه عبارت : « از فرزندان محمود يكى را به ملكى بنشاند . . . » را مكرّر آورده و خط گرفته است .
ص 57 :
س 1 : تا : عبارت در اين نسخهء تواريخ العالم مغشوش است : « سلطان چهار ماه حصار داد در سنهء اربع و عشرين و خمسمايه بستد » كه در متن چاپى آمده به جاى خود نيست . س 2 و 3 : تا : مستخلص كرد و بگرفت كه بعد از وفات بركيارق احمد خان عاصى شده بود ، در نسخه سپس عين عبارت سطر اوّل چاپى ما آمده است و دنبالهاش عين سطر سوم متن چاپى است . س 3 و 4 : سل : اتسيز بن محمّد . . .
را داد ؛ « خوارزمشاهى » ندارد . س 4 : تا : امير بلفضل . س 4 و 5 : سل : ملك غور و زابلستان داد . س 6 : سل : جنگ سلطان ( به جاى پيلان ) مقاماتست . س 8 : سل : در عراق آمد . س 10 : سل : به امرا مشورت كرد . س 14 : تا : « همه » ندارد . س 14 : سل :
سلطان سنجر در رى بود . س 15 : سل : علىبار كه حاكم و حاجب ملك محمود بود .
س 15 : تا : كيخداى . س 15 و 16 : سل : كتخداى خويش ابو القاسم را پيش .
س 16 و 17 : سل : عذر خواست كه حركت از سر كودكى بود و قرار رفت . س 18 : تو ،