ص 52 :
س 1 : تا : « بودى » ندارد . س 4 و 5 : سل : سياست و انكار در وى نگاه كرد .
س 5 : سل : لرزه بر اندام افتاد . س 5 و 6 : تو ، تا : به جان زنهار و چگونگى تقرير كرد .
س 6 : سل : زينهار و حال چگونگى تقرير كرد . س 6 : تا : بدين مصنع . س 9 : سل : و ابو العلا را از مفصل بياويخت . س 11 و 12 : تو : بيرون آمدند با دهل و دف .
س 12 و 13 : سل : و نثارها را سرگين و خاكستر بر سر و روى مىريختند .
س 12 تا 14 : تو : مىبردند و شخصى او را ، عبارت : « و نثارها از . . . مىريختند » افتاده است . آيا تمايلات اسماعيلى داشته اين كاتب ؟ ! س 16 و 17 : سل : به جلالت در اصفهان به در روم كه با من لشكر و عظمتى باشد اما بدين صفت ؛ تو : در اصفهان روم كه با من لشكرى و عظمتى باشد اما برين صفت ندانستم ؛ تا : به جلالتى در اصفهان روم كه با من لشكرى و عظمتى باشد امّا بدينصفت . س 18 و 19 : سل : به فتح آن قلعه فتنهء مخاذيل و عروق فرونشست ؛ تا : آن قلعه فوران فتنه . س 20 : سل : سپاسى تمام و عدتى بنظام ؛ تا : با سپاهى تمام و عدّتى بنظام . س 21 : سل : مدتى آنجا را حصار داد . س 21 و 22 : سل : خبر وفات ايشان به گوش سلطان رسيد . س 23 : تا :
خداىترس بود عالمدوست امّا ؛ سل : خداىترس بود امّا ، « عالمدوست » ندارد .
ص 53 :
س 3 : سل : به راه مجهول . س 6 : سل : دينار در صرّه ، « دده » ندارد . س 8 : سل : با او كلمهاى دارم ، « چند » ندارد . س 9 : سل : اين زر را به سلطان ؛ تا : به سلطان برى ( ؟ ) كه مىبايد داد . س 10 : سل : اين خدمت خاصّ تست . س 10 : سل : لالا بسيار مقرّب و گستاخ بود . س 10 : سل : او را هم در شب . س 11 : سل : سيد ابو هاشم پير بود .
س 12 : سل : قتلق خاتون . س 12 و 13 : سل : سلطان را دعايى بتضرّع و تخشّع بگفت . س 14 : سل : قتلق خاتون . س 14 و 15 : سل : يتيم داشت كه بهاى آن كس نمىدانست در پيش سلطان . س 15 : تا : « خواجه » ندارد . س 18 : سل : رسول پير و عاجز را اين بدنامى پادشاه را بود . س 20 : تا : به دست من بنده دهى .