ص 18 :
س 1 : سل : نامه به طغرل بيك رسيد . س 1 و 2 : سل : در ساعت عبد الملك ابو نصر كندرى را رحمة اللّه . س 2 و 3 : سل : جوابى مختصر بنويسند . س 3 و 4 : سل :
كه ما آينده بر عقب مىرسيم . س 4 : تا : خليفه فرستاد . س 4 : سل : ايتگين اين ملاطفه را . س 4 و 5 : تا ، سل : تا او را سكون و طمانينت . س 6 : تو : عبد الملك ابو نصر كندرى صفى . . . ؛ سل : عبد الملك ابو نصر كندرى و صفى ابو العلاء سول را . س 7 : تو ، تا ، سل : ايتكين به وى داد . س 8 : تو : جوابى مفيد مختصر مىبايد نوشتن ؛ سل : جوابى مختصر مفيد مىبايد نوشتن . س 9 : سل : به وصول و با لشكر تمام بر عقب اين ملاطفه . س 10 : سل : ملاطفهء ايتكين بستد . س 11 : سل : « ارجع اليهم » ندارد .
س 12 : سل : . . . هم صاغرون الآيه . س 13 : تو ، سل : چون عبد الملك اين جواب .
س 13 : سل : معنى اين بازگفت . س 15 و 16 : سل : سر افسار زر . س 17 : سل : با لشكرى كه از سطوت ايشان . س 18 : سل : اين حادثه را دريافت . س 20 : سل : سلطان پيشتر آمد . س 20 و 21 : سل : آمد و ببات النوبه ( عينا ) ( حرفهاى اوّل و دوم نبات بىنقطه است ) . س 21 : سل : سلطان لگام خليفه . س 22 : سل : بيست و پنجم ذى الحجه ؛ نسخهء « تو » در اين بخش مخدوش است . س 24 : سل : چون بر در بغداد .
ص 19 :
س 1 : تا : ثناى بسيار گفت . س 1 و 2 : سل : از دولت به دين مبدل شد . س 3 : تو :
عبد الملك با طغرلبك گفت . س 9 : تا ، سل : « و يانى كه ناحيتى به تو دهد » ندارد .
س 10 : تا : امّا به حكم آنك فرمان بروم . س 11 : تا ، تو : در راه وزير خليفه ؛ ا : وزير با خليفه ! س 12 : سل : و بنمود كه به كجا مىرفتم ؛ تو : و بنمود ، حرف نخستين بى نقطه است . س 14 : تا ، سل : اگر از اين جهت سخنى گويد . س 16 : سل : قضا را پيش سلطان همين پيغام را آورده بود ، « وزير » ندارد . س 16 و 17 : تو ، تا ، سل : گمان عبد الملك بود . س 17 : سل : سلطان همچنانكه بود ، « ملقّن » ندارد . س 18 : تا ، سل :
عبد الملك كتّاب بخواند ، « را » ندارد . س 18 و 19 : تا ، سل : نان خليفه را معيّن كرد .