راند ، « به تند » ندارد . س 15 : سل : طغرل بيك . س 16 : تا : « بگذشت » ندارد .
س 16 : سل : برادر جعفر بيك ؛ تو : چغريبك .
ص 13 :
س 1 : تا : اروق قنيق . س 1 : تا : سلجوق جاسوسان . س 1 و 2 : سل : اوروق قببق ( حرفهاى دوم و سوم بىنقطه ) سلجوق جاسوسان مىفرستادند . س 2 : سل : تفحص احوال مىكردند . س 2 : تا : به حصار دندانقان ؛ سل : در حصار مرو شاهجان ، « دندانقان » ندارد . س 6 : تا ، سل : تفسير آن پرسيد . س 6 : سل : فحوى معنى آيت .
س 8 : سل : باز استراق سمع كرد مىخواند ، « مقرى » ندارد . س 8 و 9 : سل : تعز من تشاء و تذل من تشا بيدك الخير ؛ دنباله را انداخته . س 9 : تا ، سل : معنى اين آيت پرسيد ؛ « نيز » ندارد . س 10 : تا : به فال خوشآمد نيكو گرفت . س 10 و 11 : سل : با برادر ظفر بيك . س 11 : سل : به دلى قوى از شهر بيرون رفتند ؛ « و املى فسيح » ندارد .
س 12 و 13 : سل : سرخس و باورد با ايشان مصاف داد در سنهء تسع و اربعمايه ؛ « به حدود حصار دندانقان مرو شاهجان » ساقط شده ، و نيز « و عشرين » ؛ تا : مصاف دادند .
س 14 : تا : چاهها بسيار بود . س 15 : تا : لشكر مسعود در آن ، « را » ندارد .
س 15 و 16 : سل : موضع كه آن لشكر و كاريز از چهارسو نبود ستوران ايشان سست شدند . س 16 : تا : « نباشد » ندارد . س 19 : تو : فارياب و پنج ديه هيچ اسپ او را ، « چه » ندارد . سل : « چه » ندارد و به جاى آن « و » افزوده است . س 19 : تا : فارياب فرستاد و پنج ديه هيچ اسپ ، « چه » ندارد . س 23 : سل : حمله برد و چترى ( ؟ ) بر سر سوارى بزد . س 23 : تا : بر سر سواران زد . س 24 و س 1 ، ص 14 : سل : بر خاك انداخت و هر لشكرى كه بعد از آن آنجا مىرسيدند نمىگذاشتند .
ص 14 :
س 1 : سل : از آن زخم مدهوش و متحيّر ماندند ؛ « رستمى » ندارد ؛ تا : زخم رستمى مدهوش و متحيّر مىماندند . س 2 : سل : « اى خداوند » ندارد . س 2 و 3 : سل :
مسعود را گفت كسى را كه چنين ضربدست باشد بهزيمت رود . س 2 : تو : چنين