ص 16 :
س 1 : تا ، سل : « نواحى آذربيجان » ندارد . س 2 : تا ، سل : ولايت قومش .
س 2 : سل : الب ارسلان محمّد بن جعفر بيك . س 3 : تو ، تا ، سل : « خاندان » ندارد .
س 5 : تو ، سل : خليفه القادر باللّه ؛ اساس : القائم بامر اللّه . س 5 : سل : هيبة اللّه بن محمّد المأمونى . س 6 : سل : طغرل بيك . س 7 : سل : هيبة اللّه . س 8 : سل : و تهديد ايشان بتخويف . س 8 و 9 : تا : با بندگان گستاخ ، « خدا » ندارد . س 10 : تا ، سل : معمول ايشان باسره مبذول افتاد . س 11 : سل : نيشابور را بغارتند . س 12 : سل : نشايد راندن و رنجانيدن جعفر بيك لجاج نمود . س 14 : سل : هيبة اللّه مدّتى سه سال . س 15 :
سل : طغرل بيك . س 15 و 16 : تا : و در سنهء سبع و اربعين . س 16 و 17 : سل : بر منابر بغداد با طغرل بيك خطبه كردند . س 18 : سل : ابو طالب بن ميكائيل نهادند .
س 18 : تو ، تا ، سل : ا : [ محمّد ] ندارد . س 21 : سل : نثارها كرد و بذلها ( ؟ ) فرستاد .
س 21 : سل : ملك رحيم به استقبال طغرل بيك به نهروان آمد . س 21 و 22 : تا : « و ملك رحيم به استقبال . . . به تبرك فرستاد » ندارد . س 22 : سل : محروسه رى تبوك فرستاد . س 24 : سل : به نوبتى فرود آمد .
ص 17 :
س 2 تا 4 : سل : بر كنار دجله از بالاى بغداد بازگشت در سنهء تسع و اربعين و اربعمايه ؛ حدود سطرى افتادگى دارد . س 8 : سل : استعانت نمود و استغاثت جست ؛ تو : به دو استعانت نمود و استعانت جست ، « استعانت » حرف دوم و سوم و چهارم و ششم بىنقطه است . س 10 : تا : اتباع از بيم او . س 12 : تا : طغرلبيك سلطان بر عقب او برفت . س 15 : سل : با او خصم شد . س 15 و 16 : تو ، سل : به حصار گرفتند .
س 16 : سل : در حرم رفتند و رسم ادب از ميان برداشتند . س 16 : تو ، تا : رسم آداب .
س 16 و 17 : تو ، سل : رئيس الرؤسا ؛ چاپى : رئيس رؤسا . س 17 و 18 : تا : فضل و درايت و كفايت تمام . س 19 : سل : مهارش نام فرستادند . س 21 : سل : اسكين سليمانى . س 21 و 22 : سل : بغداد بود گريخته به حلوان آمد . س 22 : سل : ملاطفه به وى رسيد كه در آن ملاطفه نوشته بود .