بيمار . س 14 : تو ، تا ، سل : دست و پاى او مىبندند . س 14 : سل : مىبندند كه پشمش ببرند . س 14 : تا : پندارد كه او را . س 15 و 16 : تا : و هرگاه كه پشمش برند .
س 16 و 17 : سل : اين معنى او را عادت شود و از ناگاهش بيكبار بهبندند و بكشند . س 18 : سل : چند وزير بودند بدينترتيب اسامى وزرا و حجّاب .
س 20 : سل : . . . ابو القاسم البوزجانى . س 21 : سل : ابو القاسم الكرمانى ؛ تا :
« الكومانى » خوانده مىشود بيشتر ! س 22 : تا ، سل : احمد الدهستانى . س 23 : تا ، سل : الوزير : عبد الملك ابو نصر كندرى . س 23 : تا ، سل : الوزير الاجل عميدوك .
س 24 : سل : الحاجب عبد الرحمن . س 24 : سل : الحاجب البدر الاغاجى .
ص 22 :
س 2 و 3 : سل : سلطان عضد الدّوله شجاع الب ارسلان . . . سليمان جعفر بيك داود ميكاييل . س 5 : سل : . . . ابن جعفر بيك . س 6 تا 10 : سل : دشمنشكن جهانگير و گيتىگشاى . . . رشيق القدر بود و محاسن تنك . . . داشت كه در وقت تير انداختن و كلاهى دراز . . . رسولان اطراف ازو بغايت بهراسيدى . س 10 : تا : اطراف ازو بغايت .
س 14 و 15 : سل : احوال ولايت و قانون هرولايت و شهر ازو مىپرسيد ، « مقيّد » ندارد . س 15 : تا : مقيد ، بىنقطه است حرف دوم ، و مىتوان معيد خواند .
س 15 و 16 : سل : به هلاكت او راضى بود . س 16 : تا ، سل : درايت و دورانديشى و دوربينى او .
ص 23 :
س 1 : تو ، سل : عبد الملك . س 2 : سل : نماز وداع بگذارد ( كذا ) . س 3 : تا : پيغامى از من . س 6 : تا : « از تو » ندارد . س 6 و 7 : سل : و تو آن جهان دادى كه درخت ( ؟ ) شهادت يافتم . س 7 : سل : مرا دنيا و آخرت شد ، « حاصل » ندارد . س 8 : تو ، تا : اين سعادت هيچ سعادت نتواند بود . س 7 و 8 : سل : و راه اين سعادت هيچ سعادت نتواند بود . س 9 : تا : و زشت قاعدهاى كه در جهان آوردى ؛ سل : بگوى كه بد بدعتى و زشت قاعدهاى است كه در جهان آوردى . س 10 : تا : عاقبت آن نينديشى ترسم .