زخم و بالى باشد ؛ تا : باشد به هزيمت رود ، « چگونه » ندارد . س 3 و 4 : سل : اى جوان اگرچه ضرب چنين است امّا اقبال نمانده است . س 4 : سل : بر وفق تدبير دانايى نيست . س 5 : سل : چون سلجوقيان بدين صفت مسعود را بشكستند بيكبار .
س 5 و 6 : سل : بيكبار سر خود گرفتند . . . بيشتر با ايشان پيوستند . س 7 : سل : مقدمان ايشان با هردو برادر جعفر و ظفر بيك . س 8 : تو : موسى بيغو ( حرف نخست بتصريح ب است و حرف دوم مخدوش ) ؛ تا : موسى بيغو ( نسخهء تواريخ العالم با اعراب كامل نگاشته شده و حرفهاى اوّل و دوم بىنقطه آمده است ) ، ديده شود :
جامع التواريخ مصحّح محمّد روشن و مصطفى موسوى ، ص 2098 . س 8 : تو :
خويشان با هم نشستند . س 9 و 10 : تا : در همه مواقع . س 13 و 14 : سل : ديار هند و سند سلطان ؛ تا : ديار هندوستان . س 15 : تو ، سل : نشابور . س 19 : سل : و مطاوع و منقاد . س 21 : سل : او را به جرم و جنايت بگرفت . س 22 : تا : كالنجر هندوستان .
س 22 : سل : دربند داشت . س 23 : سل : بسيارى دگر از خويشان ما به قلاع بازداشت .
ص 15 :
س 2 : سل : ملّت مهمل و معطّل مىماند . س 2 و 3 : سل : مردم بدعت .
س 5 : سل : چندبار روى به ما . س 6 و 7 : تا : ظفر و نصرت كه فايدهء دولت ؛ سل :
ظفر و نصرت او كه فايدهء دولت . س 8 و 9 : سل : عند اللّه و اقبال و نصرت نبوى نصرت ما را بود . س 14 : سل : ابو القسم بوزنجانى . س 14 و 15 : سل : كريم عهد خويش بود و ممتاز اين جمله اقران . س 16 : سل : جعفر بيك . س 17 : سل : خراسان را بيشتر خاصّه كرد . س 18 : تو : اسفزار و سيستان و حاربسال ( بىنقطه ) ؛ سل : اسفزار و سيستان و كابلستان ؛ تا : سيستان و كابلستان چند تواند داشت . س 19 : سل : نامزد شد و داود پسر مهين جعفر بيك . س 20 : سل : طغرل بيك . س 21 : سل : ابراهيم اينال . س 21 : سل : امير ياقوت . س 23 : سل : محروسه تبوك ؛ تا : محروسهء تبرك ( به فتح اوّل و سكون دوم » . س 24 : سل : و آنجا را دار الملك ساخت .