سلطان او را ترحيب و اكرام كرد . س 7 : سل : در اثناى محاورت و معارضه ؛ تا : سلطان او را استنطاق و استكشاف نمود . س 8 : سل : به غزاى كفّار ، « كفّار » ندارد . س 9 : تو ، تا ، سل : معطّل و مهمل مىماند . س 10 : سل : خصمى پديد آمد . س 12 : تو :
امير اسمعيل ( ؟ ) . س 12 : تا : امير اسراييل گفت به پاسخ از ما . س 12 : سل : « به پاسخ » ندارد . س 12 : سل : گفت از بندگى سلطان عالم . س 14 و 15 : سل : از سر غرور زيادت و نخوت جوانى ، « باده » ندارد ؛ تا : و از غرور باده ، « سر » ندارد . س 15 : تو ، تا ، سل : به قوم خويش فرستم . س 17 : سل : يك حربه تير . س 18 : سل : بفرستم از خيل خود . س 18 و 19 : تو ، سل : همچنين مىپرسيد ، « مىپرسيد » ندارد . س 20 : تا : اگر زياده بايد . س 20 و 21 : سل : يكى به كوهستان فرست . س 21 : تو ، سل : سوار ديگر بيايد . س 21 : تا : اگر زياده بايد . س 22 : سل : اين كارد را به تركستان فرست تا اگر .
ص 7 :
س 2 : سل : كار او را خوار س 3 : ا : [ مى ] ندارد ، از سه نسخهء تو و تا و سل گرفتيم .
س 3 : سل : مىپيوستند و او را و نوكران او را ، « سلطان » ساقط شده است . س 5 : سل :
« تا سه روز » ندارد . س 5 : سل : با سه فرزند و ده نفر . س 6 : تا : مهمان باشند ، « ما » ندارد . س 11 : سل : نظم . س 14 : تا : باقى اولاد سلجوق فرستاد رسولى با خلعتهاى شانه ( ؟ ) س 15 : سل : اما بسبب آنكه . س 17 : تا : حالتى ظاهر و صادر شد .
س 17 : سل : چند به راه ناموس . س 20 : تا : پيغام كه خواستند كه خروج كنند . س 21 :
سل : رسول را با تازهرويى با ايجاز مآرب . س 21 . 22 : تا : بازفرستادند كه ما فرمان سلطان عالم را انقياد و انطباع ( ؟ )
ص 8 :
س 1 : سل : مدتها در آن محروسه . س 1 و 2 : سل : آبكشى و حمالى كردند تا به روزى كه فرصت ، « ساقى » ندارد ؛ تا : « كردند » ندارد . س 3 : تو ، تا : بدزديدند ؛ سل :
بدزديدند و راه خراسان درپيش گرفتند . س 3 : سل : بيشهاى پيش آمد . س 9 : تو : و نسبى بزرگ ندارد ، « نسبى » بىنقطه آمده است و « نسبتى » خوانده نمىشود ؛ سل :