فراز بيست و نهم
الّلهمّ صلّ على محمد و آله و نبّهنى لذكرك فى اوقات الغفلة و استعملنى بطاعتك فى ايّام المهلة و انهج لى الى محبّتك سبيلًا سهلة ، اكمِل لى بها خير الدّنيا و الاخرة .
« خدايا بر محمد ( ص ) و خاندان او درود فرست و مرا در اوقات فراموشى به ياد خود آگاه ساز و در روزگار مهلت به طاعت و بندگيت بگمار و راهى هموار به سوى محبت و دوستىات براى من آشكار نما و به وسيله آن راه يا آن محبت ، نيكى دنيا و آخرت را برايم كامل گردان . »
غفلت ، آفت بزرگ تربيت اسلامى
از آفتهاى بزرگ تربيت ، غفلت است كه باعث زيان و خسران براى غافلان مىشود . غفلت براى هر دسته و جمعى معناى خاصى دارد . مثلًا غفلت محصل ، در واقع بىتوجهى و عدم اعتماد به دوران شيرين و پرثمر و پرفايده تحصيل و مدرسه است . محصل ، اگر با عدم موفقيت در اين دوران روبرو شد در آينده بايد حسرت آن را با آه و ناله بكشد چرا كه ديگر فرصتها از دست رفته و آب رفته را به جوى نمىتوان باز گرداند . غفلت دانشجو نيز از همين مقوله است . دانشجويى كه از دوران حساس دانشجويى نهايت استفاده را نكند پس از چند سال كه به سن پيرى و بزرگسالى رسيد حسرت محيط دانشگاه را مىكشد . غفلت جوان نيز اين است كه سنين جوانى را به بطالت بگذراند بدون آنكه براى آينده و زندگى خود و به ويژه آخرت خود توشهاى بردارد و لذا در قيامت يكى از سؤالات مهم ، سؤال در