به گونهاى تربيت مىكند كه داراى چنين روحيهاى باشد چرا كه فقط و فقط در نظام تعليم و تربيت اسلامى است كه از « خداوند » ، يعنى كمال مطلق و جامع تمام كمالات ، به عنوان مربى اول و مربى على الاطلاق ياد مىشود و قرآن نيز مىفرمايد « ربّ العالمين » .
فراز هفدهم
( اللّهمّ اسلك بى الطّريقة المثلى و اجعلنى على ملّتك اموت و احيى . )
« خدايا مرا به بهترين راه ببر و چنانم گردان كه بر دين تو بميرم و زنده گردم . »
راه مَثلى
مُثلى صفت مونث « امْثَلْ » است و به معناى افضل و اشرف است . ( قريشى ، علىاكبر ، قاموس قرآن ، ج 6 ، ص 235 ) خوب در اينجا باز امام خواسته متعالى خود را مطرح مىكنند و خواهان بهترين و شريفترين راه تربيتى است كه انسان را به مقصد يعنى « خداوند » برساند . خوب حالا بهترين راه رسيدن به خداوند چيست ؟ آنچه كه از اظهارات به دست مىآيد ، بهترين راه ، تمسك به ريسمان خداوند كه همان ائمه بزرگوار ( س ) و سيره آنها و تقليد و تأسى از راه و روش و آرمان آنهاست . به فرمايش امام حسين ( ع ) توجه كنيد : « اى مردم ، خداوند نيافريد مردم را مگر آنكه او را بشناسند و هنگامى كه شناختند او را پرستش كنند و با پرستش او از پرستش ديگران بىنياز شوند » .