تا اينجا امام هدف تربيت كه « عبد خدا شدن » است و بىنيازى از مردم و نفى عبوديت ديگران محصول آنست ، ياد مىكنند . چرا ؟ راه رسيدن به اين هدف چيست ؟ طبق فرمايش امام ( ع ) مهمترين راه نيل به اين هدف ، شناخت خدا است . شناخت خدا از چه طريقى امكان پذير و عملى است ؟ همين سؤال را مردى از امام حسين ( ع ) پرسيد و ايشان در پاسخ فرمودند : « شناخت خدا ، عبارت از شناخت امام هر عصر مىباشد كه اطاعتش بر آنها واجب است . » ( رى شهرى ، فلسفه امامت ، ص 26 ) . بنابراين ، طبق فرمايش امام حسين ( ع ) راه ائمه كه مربيان بشرند ، راه خدا است و راه رسيدن به غايت نهايى تربيت است . پيامبر اكرم ( ص ) نيز در حديث معروف خود كه اهلبيت خود را به كشتى نوح تشبيه كردند مىفرمايند : هر كس سوار بر كشتى اهلبيت شد نجات پيدا كرد و گرنه غرق خواهدشد . بنابراين ، يكى از ويژگىهاى مهم تعليم و تربيت اسلامى داشتن « الگوهاى مجسم تربيتى » است كه همانا امامان بزرگوار شيعه و پيامبر ( ع ) باشند . يعنى نه مربيان و معلمان و والدين و نه متعلمين و متربيان در كشور و جامعه اسلامى مستأصل نمىمانند كه چه كنند و راه تربيت چيست . راه تربيت همان است كه امامان پيمودند و عمل كردند . روش برخورد با كودكان همان است كه پيامبر ( ص ) داشتند و روش برخورد با جوانان همان است كه پيامبر ( ص ) و ائمه ( س ) داشتند .
ويژگى ديگر نظام تعليم و تربيت اسلامى ، ايمان به معاد و روز قيامت و زندگى دوباره است كه همين ايمان و اعتقاد قلبى آثار تربيتى فراوانى دارد
تعليم و تربيت از ديدگاه امام سجاد ( ع ) بررسى اجمالى نكات تربيتى دعاى مكارم الاخلاق ( فارسى ) — صفحة 207
مساهمون: محمد جواد لياقتدار
ص٢٠٧