كند ، شايد كه مردم عيبجوى بنابر نسبت مذكور به خودستايى حمل نمايند و گفتار اين بىمقدار را داخل لاف و گزاف دانسته زبان اعتراض بگشايند ، لاجرم از اطناب اجتناب نموده مرقوم قلم خجسته رقم مىگرداند كه حضرت ابوى مخدومى را در اواخر ايام حيات ميل به انقطاع و انزوا شد و از اختلاط خلايق دامن همت درچيده مدت يك سال در گازرگاه روزگار گذرانيد ، و اكثر اوقات را به كسب سعادات اخروى و كمالات معنوى مصروف گردانيد . در ماه رمضان سنهء اثنى و تسع مائه به واسطهء عرض مرض سوءالقنيه از آن مقام به شهر مراجعت نموده بر بستر ناتوانى افتادند و مدت دو ماه صاحب فراش بوده در دويم ذيقعده سنهء ثلث و تسع مائه از محنتآباد جهان به رياض راحتافزاى جنان انتقال فرمودند . وفات آن حضرت در سن شصت و شش سالگى دست داد و دفنش در مزار شيخ بهاء الدين عمر اتفاق افتاد . انتهى .
روضة الصفا را كه هفت مجلد است . در اين عهد همايون برحسب حكم شاهنشاه اسلامپناه خلد الله سلطانه امير الشعرا رضا قلى خان صاحب - التأليفات و الآثار تذييل كرد و به اضافهء اخبار چهارصدساله در سه جلد ديگر آن اثر جليل را تكميل نمود . مجلدات عشر را كاملا در دار الخلافهء طهران با اهتمامى تمام به طبع رسانيدند و انتشار دادند .
طبرى : صاحب تفسير كبير و تاريخ شهير ابو جعفر محمد بن جرير - بن يزيد بن خالد است از مردم طبرستان كه در آمل متولد شده به تاريخ دويست و بيست و چهار هجرى . در علم فقه و حديث و تفسير و تاريخ از ائمهء هر چهار فن شمرده مىشود و بالخصوص در فقاهت مشى جداگانه داشته خارج از چهار مذهب ، و هيچيك از فقهاء اربعهء اهل سنت و جماعت را تقليد نكرده است . علماء حديث و رواة اخبار او را در هر نقل ، ثقه و صادق مىدانند و مىگويند تاريخ طبرى اصح تواريخ است و اثبت آنها . ابو بكر خوارزمى شاعر كاتب خواهرزادهء طبرى بوده
تطبيق لغات جغرافيايى قديم و جديد ايران ( فارسى ) — صفحة 171
مساهمون: محمد حسن خان اعتماد السلطنه
ص١٧١