مشروعه خود را طلب نمودهايم و هيچ وقت راضى بانقلاب و اغتشاش نيستيم ، شما شب را بخانههاى خود رويد ما نيز ميرويم ، اگر سالم مانديم فردا دوباره باز ميآييم » . اين افسانه « مظلومى » دستاويزى براى آنان شده بود . جاى سپاس است كه در ميان توده انبوه از اين گونه بىارجان كم ميبودند .
بهر حال دوباره دل بپافشارى نهادند و براى شب بآمادگىهايى پرداختند .
محمد عليميرزا بخواست خود نتوانست رسيد .
پ 157 لياخوف
تاريخ مشروطه ايران ( فارسى ) — صفحة 510
مساهمون: احمد كسروى تبريزى
ص٥١٠