تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ قاجار ( حقايق الاخبار ناصرى ) ( فارسى ) — صفحة 215

مساهمون:

ص٢١٥
تدابير را به كار برد كه عساكر و كارگزاران ايران را از ملك و شهر هرات و ساير ممالك افغانستان پس بكشد ، تخليهء ممالك مزبور را تا مدت سه ماه بعد از مبادلهء امضا نامه‌هاى اين عهدنامهء معموله خواهد بود . فصل ششم : اعليحضرت شاهنشاه ايران راضى مىشود كه ترك بكند ، كل ادعاى سلطنتى را بر خاك و شهر هرات و ممالك افغان و هرگز مطالبه نكند از رؤساى هرات و ممالك افغان هيچ علامت اطاعت ، مثل سكّه و باج . و نيز اعليحضرت تعهد مىكند كه بعد از اين از هر مداخله در امورات داخلهء افغانستان اجتناب نمايد . اعليحضرت ايشان وعده مىدهند كه استقلال هرات و تمام افغانستان را اعتراف نمايند و هرگز به استقلال ممالك مزبوره مداخله نكند . در ظهور منازعهء فيما بين دولت ايران و ممالك هرات و افغانستان دولت ايران تعهد مىكند كه اصلاح آن را رجوع به اهتمامات دوستانهء دولت انگليس نمايد . و اقدام به جنگ نكند مگر در صورتى كه اهتمامات دوستانهء دولت انگليس مثمر ثمرى نشود . از طرف ديگر دولت انگليس تعهد مىكند كه همه دقت اعتبار خود را در ممالك افغان به كار برد و نگذارد كه از آنها و هيچيك از آنها باعث هيچ نوع تشويش و پريشانى دولت ايران بشود . و اگر دولت ايران در وقوع مشكلات رجوع به دولت انگليس نمايد ، دولت انگليس نهايت كوشش را خواهد نمود كه منازعات فيما بين را موافق حق و مطابق شأن دولت ايران اصلاح نمايد . فصل هفتم : در صورتى كه از جانب هرات و ممالك افغان بر سرحدات ايران تجاوزى بشود ، هرگاه ترضيه شايسته داده نشود ، دولت ايران حق خواهد داشت كه به جهت دفع و تنبيه جانب متعدى اقدام به حركات جنگ نمايد ، اما اين صراحت معلوم و مقبول است كه هر لشكرى كه از جانب دولت ايران به جهت مقصود مزبور از سرحد بگذرد ، به محض اجراى مقصود خود مراجعت به خاك خود خواهد كرد ، و استعمال حق مزبور نبايد بهانهء توقف دائمى عساكر دولت ايران به الحاق شهرى يا يك جزو از ممالك مزبوره به ممالك ايران بشود .